शुक्रवार, 21 मई 2010

के चण्डि नाच सबै राई हरुको साझा चाड हो ?


राज राई संगम - बिगुटार ४ सुर्के ओखलढुङगा हाल युएइ
राई हरुको मात्र होईन सिङगो किराँत हरुको साझा चाड हो चण्डि नाच । तर यो अनुभुति र शिक्षा किराँत समाज भित्र छर्ने काम भएको छैन् । यहाँ सम्पुर्ण राई हरुको साझा थलो किराँत राई यायोख्खा जस्ले सिङगो राई हरुलाई एउटै परिवारमा बाँध्ने जिम्मेवारी बोकेको छ । तर आफ्नो आफ्नो तालमा अगाडि बढेको किराँत भित्रको राई समाजमा अहँ त्यो अनुभुति दिन सकेको छैन यायोख्खा ले । त्यासैले त आज राई राई नभएर कोहि चाम्लिङ भए कोहि बान्तावा कोहि बायुङ कोहि थुलुङ कसैले चण्डि नाच लाई आफ्नो ठाने कसैले ईन्कार गरेकसैले आफ्नो संस्कार हरुलाई बिकशित पार्दै त्यासैलाई अँगाल्न पुगे कसैले बिना सँस्कार नै आफ्नो जिबन चलाउन थाले । कसैले त अँग्रेजी सँस्कार खि्रष्टियन लाई नै अँगाल्न पुगे । यहि कुराको बोध सँगै किराँत राई हरुलाई एकमुष्ट बनाउने मुल उदेश्य र किराँत सँस्कार को बचाव को लागी साझा थलोको रुपमा निर्माण भएको हो यायोख्खा तर यायोख्खा के हो यसको उदेश्या के हो भन्ने कुरा नै कतिपय राई हरुलाई थाहा छैन ।

कति ले त भन्ने पनि गर्छन् यायोख्खा त अर्कै राई हरुको मात्र संस्था हो हाम्रो होईन भनेर किन त किराँत राई यायोख्खाले किराँत राई समाज भित्र आफ्नो परिचय बाँड्न नसकेको हो कि अन्या राई हरुले यायोख्खालाई आफ्नो नठानेरै हो कि कि के हामिमा अझै आफ्नो जातिय पहिचान र संस्कारगत पहिचान आवास्याकता ज्ञान नभएको हो कि राजनिति ले टुट र फुटको संस्कारमा मोडेरै हामिमा आफ्नो एकिकृतताको आपसि संगठनलाई भुलाएको हो यदि यसो हो भने यो हाम्रो गल्ति हो । सँस्कार र सँस्कृति सँग राजनिति सधै टाढा रहन्छ जातिय संस्कारगत एकतालाई राजनिति सँग जोड्नुनै मिल्दैन ।

सिङगो राईमा एकम्यता र एकबद्धता प्रदान गर्न नसकेको किराँत राई यायोख्खाको केहि कम्जोरी देखिन्छ यहाँ । राई हरुमा संस्कार र संस्कृति प्रति चेतना जगाउदै एकरुपता प्रदान गरेर एउटै परिवारमा समेट्न यायोख्खाको अहं जिम्मेवारी छ । कतिपय राई हरु संस्कार र संस्कृति बिहिन् भई सकेका छन् आफ्नो पहिचान र अष्तित्व त्याही एउटा राई शब्दले चिनिएका छन कस्तो हुन्छ । राई संस्कार अथबा किराँत संस्कार ग्रामिण भेग हरुमा अल्पसंख्याक राई हरु जहाँ आफ्नो भाषा के हो संस्कार के हो संस्कृति के हो केहि थाहा छैन । गर्बको कुरा र पनि उहाँ हरु आफुलाई किराँत राई भनेर चिनिन महान ठान्छन् बिभिन्न काल खण्डमा आफ्नो किराँत राई अष्तित्व माथि आक्रमण हुँदा पनि खुकुरीको ताकत र आफ्नो शाहसले किराँत राई पहिचान हरुलाई बचाउदै आउनु भएका हाम्रा राई बस्ति हरुमा पनि आँखा पुग्नु नितान्त जरुरि छ यायोख्खाको । उहाँ हरुलाई किराँत राई संस्कार र पर्ब हरुको अबगत गराउदै किराँत राई हरुको महान पर्ब उधौली र उभौली मा समान सहभागिता गराउन पर्छ । बाटो बिराउँदै यत्र तत्र छरिन लागेका किराँत राई हरुलाई संगठित हुन र पार्नको लागी पहलि कदम किराँत राई यायोख्खा बाट नै हुन पर्छ । यहाँ कतिपय राई हरु हुनुहुन्छ उहाँ हरुले चण्डिनाच लाई आफ्नो पर्बको रुपमा ठान्नु हुन्न उहाँहरुको अलग्गै संस्कार हरु छ त्याहि संस्कार लाई आजका सचेत युबा हरुले संरक्षण गर्ने हेतुले आफ्ना आफ्नो संगठन हरु लाई मज्बुत बनाउदै जादै हुनुहुन्छ चण्डि नाच ननाच्ने राईहरु सोलु र ओखल्ढुङगा जिल्ला भित्रको बायुङ कुलुङ थुलुङ नाछिरिङ जेरो आदि राईहरुले चण्डिनाच नाच्नु हुन्न । मलाई लाग्छ अन्य पनि धेरै राई हरु हुनुहुन्छ जस्ले चण्डिनाच लाई आफ्नो ठान्नुहुन्न । हो उहाँहरु मध्य कतिसंग त आफ्नै संस्कार पर्बहरु छन् तर कतिपय राईहरुभित्र त आफ्नो साझा पर्ब र संस्कार हरु छँदै नभएको अबस्था देखिन्छ म बायुङ राई भएको नाताले थोरै बायुङ राईलाई चिनाउन चाहन्छु ।

किराँत बायुङ राईको परिचय

चण्डिनाच्लाई किराँत पर्ब र राई हरुको महान् चाड ठानिन्छ तर बायुङ राई समाज भित्र नियाल्दा बायुङ राई र चण्डिनाचको नाता निकै टाढा रहेको पाईन्छ तर खुशि यस्मा लाग्छ । आजका नयाँ बायुङ युबा जमात हरु बुझेर नबुझेर चण्डि नाच प्रति निकै आकर्षित देखिन थालेका छन बायुङ राईहरुको आफ्नै साझा पर्ब र संस्कार हरु छ सेग्रो नाचलाई आफ्नो साझा पर्ब ठान्ने बायुङ राई भित्र भाषागत रुपमा एकम्यता पाईन्छ कतिपय ठाँउ हरुमा बाहिङ शब्द प्रयोग गरिन्छ भने कति ठाँउमा बायुङ शब्द प्रयोग भएको पाईन्छ तर पुराना पुर्खा हरुको मान्यातालाई पछ्याउदै जाने हो भने बायुङ शब्दनै शुद्ध हो भन्न सकिन्छ ।

सेग्रोनाचको कुनै निस्चित दिन हुदैन हिउदको समयमा उपयुक्त समय पारेर जुनसुकै दिन पनि नाच्न सकिन्छ । यहि दिन नाच्नुपर्छ भन्ने मिति तोकिएको हुन्न । आज आएर यो धेरैनै दुर्लब भई सकेको छ । कतिपय बायुङ राई हरुले त चण्डिनाच लाई जसरी छोडेर आए त्यासरी नै सेग्रो नाचलाई पनि छोड्दै जाने क्रम छ । जस्तो बायुङ राई भित्र सेग्रो लाई आफ्नो पर्ब नठान्ने राई हरु को को र कति छन् भन्ने त यकिन छैन मलाई तर बायुङ राई भित्रको हजुपाछा राई हरुले चाँही पुर्ण रुपले नै सेग्रो नाचलाई छाडि सकेको अबस्था छ । र अब हजुपाछा राइभित्र किराँत सँस्कार को रुपमा बिहेवारीमा प्रयोग हुने सँस्कार हरु र बर्षदिनमा पिता पूर्खा हरु प्रतिको पितृपुजा लाई मात्र किराँत सँस्कार को रुपमा चलि आएको पाईन्छ । यी कुरा हरु पनि पुरानो पुष्ताको अन्त्य र नयाँ पुष्ताहरुको आगमन सँगै हराउदै जाने क्रम जारी छ । यो कुरा लाई हेर्दा किराँत भित्र बाटा फुट्दै फुट्दै गएर अन्त्यामा अब बायुङ राई भित्रको हजुपाछा राई भित्र अब आउने पुष्तामा सँस्कार को अन्त्या नै होलाकि भन्ने डर छ । बायुङ राईको यो कुरा त एउटा उदाहरण मात्र हो कैयौं किराँत हरु छन यहाँ आफ्नो अष्तित्व गुमाई सकेको अवस्थामा । ब्

बायुङ रदु मुलुखिम

एउटा आशा लाग्दो सचेत जमात हरु जुन जमात हरुको प्रयास बाट संगठन र एकताको आवास्याकता ठान्दै बायुङ रदु मुलुखिम को निर्माण गरियो । यो हामि बायुङ राई हरुको लागी अत्यान्तै खुशिको कुरा हो दिल भित्रै बाट सम्मान गर्दै यसमा आबद्ध हुन जरुरि छ । संगठनलाई सहि सदुपयोग गरौं किराँत भित्र जसरि राई लिम्बु सुनुवार याखा भएर टुकि्रएको अबस्था छ त्यासरीनै राई भित्र पनि बायुङ थुलुङ चम्लिङ बान्तावा आदि आदि रुपमा बिभाजित गराईने कार्य नगरौं र बायुङ राई हरुको साझा मुलुखिम भित्र नै अट्नु सक्नु पर्छ बायुङ राई हरुले त्यो भन्दा तल पनि म हजुपाछा म युन्बुचा म नाम्बेसा्रचा भन्दै आफ्नो आफ्नो दावा तिर लागेर अर्को अर्को संगठन हरुको निर्माण हरु गर्ने कामलाई अन्त्या गर्दै किराँत भित्रको फुट्दै जाने सँस्कार लाई पनि अन्त्य गरेर एकमुष्ट हामि किराँत हौं भन्ने शिक्षा र चेतना सिङगो किराँतमा बाँडदै किराँत एकतामा प्रमुख अग्रसरता को भुमिका बायुङ रदु मुलुखिमले निभाउने नै छ किराँत भित्र बायुङ मात्र होईन यहाँ चाम्लिङ बान्तावा हुँदै लिम्बु सुनुवार र याखा हामि सबै किराँत हौं भन्ने चेतना बायुङ रदु मुलुखिमले बायुङ राई समाज र सिङगो किराँत समाज भित्र छर्न सकोस । यो नै हामि किराँत हरुको खुशीको कुरा हो ।

चण्डि नाच बायुङ राईको पनि हो ।

बायुङ राई मात्र नभएर जति पनि चण्डिनाचलाई आफ्नो ठान्नु नहुने राई हरु हुनुहुन्छ । उहाँ हरुले पनि चण्डिनाच लाई स्वुइकार्दै उधौली र उभौली पर्बलाई सिङगो राई तथा किराँत हरुको साझा पर्बको रुपमा लिनुनै पर्छ । धान् नाच र चण्डि जस्ता पर्ब हरुलाई किराँत हरुले आफ्नो साझा पर्बको रुपमा स्वुकारेर यसलाई एकैसाथ एकै दिन अथबा २ दिन लाई महान किराँत हरुको महान पर्बको रुपमा लिदा सिङगो किराँत समाज भित्र एकम्याताको आभाष सँग सँगै आपसि समझदार र सँस्कारगत चेतना अनि सँस्कारगत चासो र आबास्याकता सबै किराँत युबा हरुमा फैलिने छ । नेवार समुदायमा हप्तौं लगाएर आफ्नो पर्ब सँस्कार लाई मान्ने परम्परा छ भने हामि राई लिम्बु याखा सुनुवार हरुले धान नाच चण्डि नाच जस्ता पर्बलाई मिलाएर एक दिन या दुई दिन किराँत हरुको साझा पर्बको रुपमा स्वुइकार्दा केहि झमेला हुने छैन । हो हामि एउटै किराँत भित्र अलग अलग दिन अलग अलग पर्ब सँस्कार यो हुनै सक्दैन ।

एउटै पर्ब र सँस्कार ले हामि किराँत हरुलाई एउटै चुला भित्र अबश्यानै बाँध्ने छ । आजको आबाश्याकता यहि हो हामि महान किराँत हरुको । चण्डि नाचलाई हामिले स्वुईकार्नु न त कसै बाट सँस्कार सापटि लिएको जस्तो हुनेछ न त कसैले दाईजो दिएको जस्तो हुनेछ यो त ईतिहाँसको काल खण्डमा गुमेको आफ्नो सँस्कार फेरी पाउनु हो । चण्डिनाच उधौली उभौली पर्ब न त चाम्लिङ राईको मात्र हो न त बान्तावा राईको मात्र हो यो त हामि सबै राई हरुको साझा पर्ब हो र हामि सिङगो किराँत हरुको महान दिन हो यो । अब बायुङ राई ले चण्डिलाई बायुङ समाज भित्र ब्यापक रुपमा अगाडि बढाउन पर्छ यस्मा कुनै ढिलाई गर्न हुन्न किन कि ढिलाई हुँदै गई रहेको अबस्था छ हामि किराँत भित्र एकले आर्कालाई हातेमालो गर्दै जाने क्रम । त्यासैले चण्डि नाचको लागि प्रशिक्षाक हरु मगाएर झिकाएर जसरी हुन्छ तत्काल हामि चण्डिनाच बाट टाढिएका किराँत हरुले चण्डिलाई अब चाँडो भन्दा चाँडो पुन बिउँझाउनै पर्छ । यस कार्यले हामि भित्र नयाँ एउटा सँस्कारगत जिम्मेवारीमा जोश त दिनेनै छ किराँत भित्र हातेमालो गर्दै जाने सँस्कार को पनि अबिछ्छन्न बिकाश को सुरुवात हुनेछ ।

यायोख्खाको अबको जिम्मेवारि

पहिलो कुरा त किराँत राई समाज लाई एक मुष्ट पार्नै पर्छ यायोख्खाले तत्कालको लागि त सँस्कारगत एकताको लागी सिङगो राई समाज लाई एकम्याता दिन साझा पर्ब उधौली उभौली लाई किराँत राई समाज भित्र ब्यापक रुपमा अगाडि बढाउन पर्छ । यस्को लागी जहाँ जहाँ चण्डि र किराँत सँस्कार हरु हराएको अबस्था छ त्याहाँ प्रशिक्षाक हरुको ब्याबस्था गरेर बाल बच्चा युबा देखी लिएर बृद्ध सम्मलाई चण्डिनाच को प्रशिक्षाण गराउन पर्छ । र सबै राई हरुलाई एउटै चुलामा बाँध्न यायोख्खा र हामि राई हरुको अहं जिम्मेवारी छ । लिम्बु सुनुवार याखा हामि सबै किराँत हरु एउटा चुलाको परिवार हौं । एकले अर्कालाई भुल्नु आफुले आफै लाई भुल्नु हो यो कुरालाई यायोख्खाले आत्मा सात गरेर सबै किराँत हरुको साझा थलो बिश्व किराँत संघको स्थापना पर्दछ जबकि प्रबाशि आप्रबाशि तथा बिदेशि सबै किराँत हरु त्यासको मातहतमा रहन सकौं ।

निष्कर्ष

चण्डिनाच हामि सबै राई हरुको साझा पर्ब हो । तर ईतिहाँसको काल खण्डमा किराँत हरु भित्र बिशेषत आपसि मनमुटाब को कारण र त्याति बेलाको शिक्षाको अभाब भित्रको समाजमा अन्धबिश्वास को जड जस्तो कसैलाई सँुगुर पुजाले नफाप्ने भन्दै बाख्रा पुजा तिर लाग्ने कसैलाई ढोल झ्याम्टा बजाएर धुमधाम सँग चण्डि नाच्दा नफाप्ने यो एउटा उदाहरण हो आदि आदि र अर्को कुरा किराँत भित्र फाटो ल्याउन कै लागी पनि अरु बाट अनेक राजनिति भएको कुरा प्रष्ट नै छ यहाँ यिनै बिबिध कारण हरुले नै किराँत भित्र छुट र फुटको बाताबरण लाई बढावा मिल्दै गयो । किराँत ईतिहाँस र किराँत अष्तित्व खोज्न चाहने आजका सचेत किराँत युबा हो ईतिहाँस लाई पल्टाउदै जाँउ त्यास भित्र हामिले चण्डिनाच लाई हामि सबैको साझा पर्बको रुपमा पाउने छौं ।

ल त म अर्को लेख मा उपस्थित हुनेनै छु कमेन्ट दिन नबिस्रनु है । आफ्नो पहिचान सँस्कार सँस्कृतिको सधै रक्षा गरौं यहि हो असल सन्तान को गुण । अली हतार मा लेखेको हो मैंले ।

जय किराँत ।

मंगलवार, 20 अप्रैल 2010

सयुक्त किरात समाज बेल्जियमको प्रथम अधिबेसन, लुभेन बेल्जियम, मंगलवार, मे ११, २०१०


सयुक्त किरात समाज बेल्जियमको प्रथम अधिबेसन, लुभेन बेल्जियम, मंगलवार, मे ११,

इन्दिरा चाम्लिङ, लुभेन बेल्जियम - सयुक्त किरात समाज बेल्जियमको प्रथम अधिबेसन आगामी मे महिनाको ११ तारिखमा हुने भएको छ। बेल्जियमको पर्यटकीय शहर बुर्गे (ब्रुज) स्थित जन् बोनिन्स्त्रात् २०।८००० ब्रुग्गे मा हुन गई रहेको अधिबेसन समाजको स्थापना पश्चात पहिलो पटक भएको हुनाले बेल्जियममा बसोबास गरिरहेका किरात समुदाय अत्यन्तै उत्साहित रहेको बुझिएको छ।

प्रथम अधिबेसनको मुख्य आकर्षणको केन्द्रबिन्दु भनेको किरात लिम्बु समुदाय को प्रमुख नाच च्याब्रुङ - धाननाच तथा किरात राई समुदायको प्रमुख नाच साकेला; साकेवा; साकले; तोशीको प्रदर्शनी हुने कुरा समाजका सचिब बदन योङहाङले बताउनु भयो। केही समय पूर्व डिल्ली सुब्बाको सयोजकत्वमा गठित अधिबेसन तयारी समितिले यस अघि नै बिधान र बेल्जियममा दर्ताको लागि तदारुकताका साथ डिल्ली सुब्बा,मणि राई,बदन योङहाङ,बेद बहादुर देवान,जुना राई,नगेन्द्र सुब्बा,बिमल सुब्बालाई जिम्मेवारी दिई सकेकोछ।

बेलायत, पोर्चुगल्, नेदरल्याण्ड आदि मुलुकबाट समेत सहभागिता रहने सो कार्यक्रम बिहान १२:०० बजेबाट प्रारम्भ भई राति २१:०० बजे सम्म चल्ने र अधिबेशनले नया नेत्रित्व सहित जिम्मेवारी दिने भएकोले समस्त किरात लगायत अन्य समुदायलाई उपस्थितिको लागि हार्दिकता साथ आब्हान गरिएको कुरा सामाजका सचिब बदन योङहाङले बताउनु भयो।
dcnepal.com

शुक्रवार, 19 मार्च 2010

सयुक्त किरात समाज बेल्जियमले मे महिनामा प्रथम अधिबेशन गर्ने


March 19, 2010
इन्दिरा चाम्लिङ, एन्टरपेन बेल्जियम, मार्च १८ - बेल्जियममा बसोबास गर्ने किरात समुदायको सामूहिक सस्था सयुक्त किरात समाज बेल्जियमले आगामी मे महिनामा बृहत रूपमा प्रथम अधिबेशन गर्ने भएको छ । गत २००९ मा तदर्थ समितिको रूपमा स्थापित सो समाजको हिजो यति सम्मेलन कक्ष एन्टरपेनमा बसेको बृहत भेलाले सो निर्णय गरेको हो । बेलायतमा रहेका किरात सस्थाहरू सङ समन्वय गरी आगामी मे महिनाको ११ वा १८ तारिख अधिबेशन बेल्जियमको पर्यटकीय शहर बुर्गे (ब्रुज)मा गर्ने निर्णय गरेको छ ।

समाजलाई बैधनिकता प्रदान गर्न ३ साता भित्र भिजेडब्यू अन्तर्गत बेल्जियम सरकारको बिधि बिधानमा रही दर्ता गर्न समाजका सयोजक डिल्ली सुब्बा सचिव बदन योङहाङ र सदस्य पुपुसा सुब्बालाई समस्त सदस्यहरूबाट सहयोग लिने गरी जिम्मा दिनुका साथै भेलाले सास्कृतिक सयोजकको रूपमा पूर्ण लिम्बू र सचिबको जिम्मेवारी लुभेन शहरबाट बदन योङ्हाङलाई सर्वसम्मत चयन गरेको जनाईएकोछ। समाजका सयोजक डिल्ली सुब्बा,बदन योङहाङ, बेद देवान,मणि राई,जुना राई र नगेन्द्र खजुम रहेको बिधान मस्यौदा तयारी समितिको बिधानलाई सामान्य थपघट गरी सर्वसम्मत पास गरि अर्थोपार्जन र समाजलाई मजबुत बनाउन सम्पूर्ण किरात समुदाय बीच आगामी महिनाबाट ढिकुटीको सहारामा पहिलो महिना पुरै र बाकी महिनाहरूमा क्रमश:तीनसय यूरो जम्मा गरिने निर्णय भएको जनाईएको छ ।

बेल्जियमका बिभिन्न शहरहरू बुर्गे,एन्टरपेन,गेन्ट,ब्रसेल्स र लुभेनबाट सयोजक डिल्ली सुब्बा,सदस्य तथा अन्य पदाधिकारीहरू बदन योङहाङ,मणि राई,नगेन्द्र खजुम,राज कुमार राई,पूर्ण सुब्बा,दुर्गा राई,पुपुसा लिम्बु,मेनुका राई,कमल कुमारी लिम्बु,बिमल सुब्बा,जुना राई,सबिना राई,जय सुब्बा,मुना राई,मणि कुमार राई,केजिन राई आदि सो भेलामा उपस्थित हुनुहुन्थ् www.dcnepal.com




Comments

raj rai sangam now from dubai | | raj_rai920@yahoo.com , - 2010-03-19
veery nice i really like it it is the frist sanstha of the kirant limbu and rai

सोमवार, 15 मार्च 2010

संस्कारगत अन्तरबिरोधमा किराया हङकङको अधिवेशन

by raj
किरात राई यायोक्खा हङ्कङको निकट भविस्यमा सम्पन्न हुन लागिरहेको अधिवेशनले हङकङको वातावरण तातिन थालेको सन्दर्भमा किरात राईहरुको परम्परागत रितीरिवाज र धर्म संस्कारको विषयले निकै चर्चा पाएकोछ । नयाँ पदाधिकारीहरु छानिने बिषयमा पनि यस विषयले प्रमुख स्थान लिने कुरा स्पष्ट रुपमा देखा परेकोछ । यस अवस्थामा सुसुप्त अवस्थामा रहेर बसेको कट्टर परम्परावादी बिचारले ब्युतनु पर्ने अवस्था सृजना भएको छ भने अन्य धर्ममा समेटिएकाहरु पनि राईको नाताले स्थान पाउनु पर्ने अभिमत प्रकट गर्न थालेकाछन् ।

किन निस्के कट्टर परम्परावादीहरुः

१। संस्कारमा अतिक्रमणः
किरात राई यायोक्खा लगायत जातिय संघ संस्थाहरुको मुल ध्येय नै सम्बन्धित जातिहरुको परम्परागत धर्म संस्कार रितिरिवाज भाषा र लिपिको उत्थान संरक्षण र सम्वद्र्धन गर्नु हो । यसको उपादेयता भने पहिचान हो । त्यसैले यस्ता संघ वा संस्थाहरुको प्रस्तवनामा नै यी कुराहरु प्रमुखताकासाथ किटान गरिएको हुन्छ । आज बिज्ञान प्रविधि सामाजिक विकास र संचार ले आम मानिसहरुको जिवन शैली र सोचाइमा आमुल परिवर्तन आई रहेको छ । यस अवस्थामा किरात राईहरु पनि अनेकौ आधुनिक बिचार र नयाँ धर्महरुले प्रभाव पर्नु अस्वभाविक होइन । यस्तै किसिमका प्रभावहरुको प्रतिरोध नै त होइन आफ्नो पहिचान र पुर्खौली संस्कारको संरक्षणको लागि यि जातिय संस्था स्थपना गर्नु परेको हो । हालसम्मको अवस्थामा यस संस्था किरात राई यायोक्खा राई जाति भित्रका सबैबिचार धर्म र संस्कार भएका राईहरुले साझा मन्चको रुपमा पनि लिइदै आइएको थियो । विभिन्न धर्म र संस्कार ग्रहण गरेको राईहरुलाई पनि किरात राई यायोक्खा भित्र रहनमा कुनै बन्देजको सिमा रेखा कोरिएको थिएन । तर जब किरात राईहरुको मौलीक संस्कार माथि आफुले अन्य धर्मबाट प्राप्त गरेको संस्कारगत तौर तरिकाहरु लागु गर्ने चेष्टा गरियो यसबाट मौलिक संस्कारको पक्षपाति अर्थात किरात राई यायोक्खाको स्थापनाको मुल आसयलाई आत्मासाथ गर्न चाहने राईहरुलाई सह्य भएन जुन स्वभाविक पनि हो । हुन पनि यदी सत्यहाङ्गमाको मण्डलीमा गएर अन्य धर्ममा लागेका राईहरुले उसको धार्मिक रिति अनुसार यसो गरौ उसो गरौ भनियो भने कस्तो होला हेवेन्लीपाथको मण्डलीमा अन्य राईहरु गएर भक्तराईको तस्बिरको सट्टा यलम्बरको फोटो राखौ र यसैलाई पुजा गरौ भनियो भने के पाच्य होला

२। चुला पुजा एक इस्युः

बिदेशको ठाउँमा आफ्नो परम्परागत संस्कार गर्ने स्थानको रुपमा हंगकंगमा पनि एक सामुहिक चुलाको स्थपना गरिएकोछ । यसलाई वर्षेनी उघौली र उभौलीमा पुजा गर्ने गरिन्छ । कुनै राई जातिहरुको विवाह भएमा यही चुलामा देखाउने पनि गरिन्छ । सर्वविदितै छ चुला पुजा गर्दा कुखुराको भाले चढाउने हाम्रो परम्परागत चलन छ । तर काटमार नगर्ने र जाँड रक्सी पनि सेवन नगर्ने धर्ममा लाग्नु भएका केहि किरात राईहरुको पहलमा अव आइन्दा यहाँ भाले काटेर भोग नदिने फलफुल चढाएर पुजा गर्नु पर्छ भन्ने कुराको प्रस्ताव आयो । सबैको कुरालाई समेटेर जानु पर्छ भन्ने मान्यता राख्ने पदाधिकारीहरुको पहलमा मध्यम मार्ग अपनाईएको भनेर कुखुराको अण्डाले पुजा गर्ने कुरा पारित भयो । यसले सारा हंगकंगवासि राईहरु विच एकप्रकारको खैलाबैला मच्चियो । साराका सारा राईहरुको स्वतः स्फुर्त भेलाहरु भयो । यस विषयलाई यथा अवस्थामा निर्णय फिर्ता नलिए बिषेश अधिवेशन डाकी हाल्नु पर्ने सम्मको अवस्था सृजना भयो । यस्तो अवस्था सृजना भएपछि किरात राई यायोक्खाले निर्णयलाई उल्ट्याई अण्डा होइन भाले नै भोग दिएर पुजा गर्नु पर्ने निर्णय गरेपछि स्थीतीले साम्य रुप लिएको थियो । भाले चढाउनु पर्ने ठाँउमा अण्डा चढाउनु कुनै अनौठो होइन । गाउँघरमा पनि भाले नभएको अवस्थामा भालेको प्रतिकको रुपमा अली लाम्चो खालको अण्डा चढाउनै गरिएकै हौ तर यहाँ भनै यस प्रस्ताव स्वनामधारी भगवान हरुको चेलाहरुबाट आएको प्रस्ताव भएकोले यसलाई धर्म र संस्कार प्रतिको अतिक्रमणको रुपमा देखिएकोछ । नियतबश यस संस्थामा बिस्तारै आफ्नो धर्मको प्रभाव फैलाउन मिशन लिएर आएको जस्तो देखिएकोले ब्याबहारिक रुपमा सजिलो हुँदाहुदै यो अण्डा चढाउने प्रस्ताव अमान्य भएको हो । अव आउँदा बन्ने कार्यसमितिमा सनातन किरात राईहरुको बाहुल्य भएको कार्य समिती बनेमा वा सबैको सहमतिमा अधिवेशन हलमा पुनः भालेको ठाउँमा आवस्यकता अनुसार अण्डाले पनि पुजा गर्न सकिने ब्यावस्था गरे केहि फरक पर्दैन । तर अन्य कसैको धर्मको आदेशमा होइन ।

गढिमाईको पशुवलीः

यसैसँग मिल्ने एउटा प्रशंग बारा जिल्ला स्थित गढिमाई मेलामा हजारौको संख्यामा भएको पशुवलीलाई लिन सकिन्छ । यसलाई पशु अधिकारवादी देखी हालसम्म निराहार बसेको भनिएको राम बहादुर बंजनले यस पशुवली रोक्न अभियान नै चलाए । यो अतिवादी भएर गरिनेवलीको लागि अति राम्रो अभियान हो तर अभियानको क्रममा उनले मेला ब्यावस्थापन पक्षले पशुवली नरोके अलौकिक चमत्कारीक शक्ती प्रयोग गरेर भएपनि यो पशुवली रोकिने छ भनेर घोषणा गरे । तर त्यहाँ पशुवली रोकिएन वलीमा चड्ने पशुको संख्या घटेन बरु झन बढेर गयो ।

पशुवली रोक्ने अभियानमा लागेका रामबहादुर बम्जन आफै पलायन भएर गए । उनि वास्तवमै कता गएहोलान भनेर जिज्ञासा भइ रहेको अवस्थामा राजमार्गको किनारामा एकजना युवतीसँग रातको समयमा प्रहरी गस्तीले भेट्यो । जति नै सही र जायज कुरालाई पनि लागु गर्न त्यसलाई आडम्बरी धर्म र चमत्कारिक कुराको आड लिइयो भने त्यसको नकारात्मक परिणाम निस्कन्छ भन्नेकुराको प्रमाण हो यो ।

३। कथित भगवानका दुतहरु प्रति अनास्थाः

चुला पुज्दैमा त्यसमा पनि भालेको भोग नै चढाएर हाम्रो मरेको पितृ आएर खुसी भइ नै हाल्ने भन्ने विश्वास हामी मध्ये कसैलाई छ पनि कसैलाई छैन पनि होला । कोहि नास्तिक भौतिवादी छौ कोहि आस्तिक अध्यात्मवादी पनि छौ । कसैले देखेर आएको छैन मरेपछि के भइन्छ । तर यो हाम्रो संस्कार सँग गाँसिएको कुरा हो । कुनैपनि संस्कार हट्न वा विस्थापित हुन त्यो भन्दा राम्रो अर्को धर्म वा संस्कार आउनु सक्नु पर्छ । हाल यहाँ त्यसको बिकल्प दिन भनेर स्थापना हुन खोजेको किरात धर्म भनिएको सत्यहाङ्गमा र हेवेन्लीपाथ अत्यान्तै हावादारी र हाँस्यस्पद लाग्ने खालका छन् । जस्तो हेवेन्ली पाथको एउटा शुत्र अनुसार आँखा चिम्म गर्दा मनले देख्ने गरेको कल्पनामा आउने गरेको हिमाल र पहाडलाई स्वर्ग मानेर स्वर्गमा पुगेको स्वांग गरिन्छ । भिर र रुखबाट हाम फाल्दा प्वाख जस्तै हलुका भई भुइमा झरेको र नमरेको खोलाले पनि नबगाएको भन्ने भक्त राई उर्फ ओमनन्दको हावादारी कुरामा बिश्वास गरिन्छ । उता सत्यहाङ्गमा तर्फ भने दुनियामा पर्लय हुनेछ र आफुबसेको इलाम स्थित बाजोमा रहेको आश्रम वरीपरी बस्ने मात्र बाँच्नेछन भनेर सामान्य जिवन बिताइ रहेका ८ ९ हजार मान्छेहरुलाई सुकुम्बासी र शरणार्थि बनाउने आत्मानन्दलाई सामान्य राईहरुले बिश्वास गर्न सक्ने कुरै छैन । त्यसमाथि उसका अनुयायीहरुले आफ्नो परम्परागत शैली माथि धावा बोल्नु खोज्नु नै हाल सामान्य अवस्थाका राईहरु कट्टरबादी जस्ता देखिएका हुन ।

४। अन्यसंस्थाको अवस्थाः

यस्तो त्रास हुनुको अर्को कारण हो यहाँको किरात याक्थुम चुम्लुङ्गको हालको अवस्था । राईहरु जस्तै प्रकृति पुजक लिम्बुहरुको जातिय संस्था किरात याक्थुम चुम्लुङ्गको विधानको प्रस्तावनामा के छ लिम्बुहरुको परम्परागत धर्म र संस्कृतीको संरक्षण र सम्वद्र्धन गर्ने भन्ने छ कि छैन तर हाल आएर यहाँ भने किरात धर्मको वकालत गर्ने उही आत्मानन्द िलंदेनको धर्मलाई अंगिकार गर्नेहरुको वर्चश्व रहेको छ । तर त्यहाँ संस्कारगत कुरामा ज्यादै बाझि हाल्ने किसिमको विधिविधान नभएको वा त्यस्तो विधिविधान गर्नु पर्ने अवस्था नआएकोले त्यहाँ याक्थुम्बा भनेर चिनिएका सबैजना समेटिन सफल भएको जस्तो देखिएकोछ । जस्तो सनातन लिम्बु धर्मालम्बीहरुमा पनि न्वागीको बेला मारकाट गर्न वा फुलफलेदो चढाउन हुने दुवै अवस्थाहरु रहेका छन् । यसरी उनिहरुको फुलफलेदोले पुजा गर्ने कृयालाई कोरा पुजा भनिन्छ । तर हाम्रो राईहरुमा भने त्यस्तो अवस्था छैन । यहाँका राईलाई यहाँको यायोक्खामा पनि कतै यस्तै सेता वस्त्रधारीहरुको वर्चस्व भएर प्रकृति पुजाको ठाउँमा एकजना ब्याक्तीको फोटोको पुजा गर्नुपर्ने अवस्था त आउँदैन भन्ने भय हुनु स्वभाविक हो । त्यसैले यो सबै धर्ममा लागेका राईहरुको साझा चौतारी बनी रहेको हालको अवस्थामा सनातन धर्म र संस्कार प्रति कट्टर भएर अतिवादी हुने अवस्था सृजना भएको जस्तो देखिएको छ ।

को हून फुलफलेदोको पक्षपातिः

माथि उल्लेख गरिएका सत्यहाङ्गमा र हेवेन्लीपाथका अनुयायीहरु नै फुलफलेदोका पक्षपातिहरु हुन ।
आज पुर्वको लिम्बुवानमा किरात धर्मको नयाँरुप लिएर आएको दावा गर्दै आत्मानन्द िलंदेन यसका प्रवर्तक भएर उदाएकाछन् । उसको वरीपरी ८९ हजारका संख्यामा उसका अनुयायीहरु शिविर जस्तो घरहरुमा एकैठाउँमा बस्दै आएका छन् । अन्यत्र देश बिदेशमा पनि उनका चेला र बिश्वासिहरु रहेका छन् । माथि नै भनियो कि अव संसारमा महापर्लय हुनेछ र मेरो आश्रमको वरीपरी बस्नेहरु मात्र बाँच्नेछन भनेर हावा पिटेपछि आफ्नो जायजेथा कौडिको दाममा बेचेर यहाँ शरणर्थि जस्तो जिवन बिताउन बाध्य भएका छन् । यहाँ हंगकंगमा पनि उसको चेलाहरु रहेकाछन् । यस धर्मालम्बहिरुले चुलामा आफ्नो पितृ पुजा गर्दैनन् अर्थात उनिहरुको धर्ममा चुला पुजा नै हुदैन । जाँड रक्सी र माछामासु पनि खाँदैनन् तर यहाँका धेरै जसो चेलाहरुले भने खाने गरेका छन् । । किरातहरुको मुल धर्म प्रकृतिको पुजा भन्दा आत्मानन्द िलंदेनको ब्याक्ती पुजा गर्दछन् तस्बिर मै भएपनि ।

त्यसै गरि यहि आत्मानन्द समुहबाट फुटेर बनेको किरात धर्मको अर्को झुण्ड हाल आएर हेवेन्ली पाथ भनेर चिनिएका छन् । शुरुमा किरात धर्म भनिए पनि अन्य जाति हरुलाई पनि समेट्ने मनसायका साथ यसको शिद्धान्तलाई अलि तोडमोड गरि नाम पनि हेवेन्ली पाथ अर्थात स्वर्गिक मार्ग नाम राखेको यो समुहको प्रमुख भने उदयपुर मैनामैनीका भक्त राई हुन । आफ्ना अनुयायीहरुको बिचमा सुप्रीम माष्टर गड एन्जेलको नामले चिनिने गरेको भक्त राईले किरात धर्म भन्ने शब्द झिकेर नाम पनि ओमनन्दबाट सुपि्रममाष्टर गडएन्जेल भएपछि अन्य जातिहरु पनि केहि मात्रामा उनको अनुयायी बनेका छन् । उनको मुल धर्ममा पनि प्रकृतिको पुजा हुदैन जाँड रक्सी चल्दैन र पितृ पुजा तथा चुला पुजा हुदैन । बरु पुजा हुन्छ त उही भक्त राईको तस्बिरको हुन्छ । तर हंगकंगमा रहेका धेरै जसो उसका अनुयायीहरुले भने जाँड रक्सी र माछा मासु छाडेका छैनन् । उसको शुत्र अनुसार आँखा चिम्म गरेर ध्यानमा बस्दा स्वर्गमा पुगिने हिप्नोटिज्मको तौर तरिका पनि बडो हास्यस्पद र हावादारिपुर्ण छ । उनको बारेमा केहि कुराहरु माथिनै पनि उल्लेख गरिएकोछ ।
आज स्वानाम धारी भगवानहरुको बिगबिगी छ । यसको संख्या एसियामात्र चारहजारको हाराहारीमा पगेको अनुमान गरिएकोछ । यस्ता धर्मका ठेकेदार वा इश्वरको दुत भनेर स्वघोषणा गरेर हिड्ने सुपि्रम माष्टर गड एन्जेल होस वा आत्मानन्द िलंदेन भनौं उनीहरुमा रहेको वाक चातुर्य तर्क र सुधार जस्ता लाग्ने केहि मध्ये जाँड रक्सी र काटमार गर्नु नहुने कुरा पनि एक हो । साराका सारा मावन जातिको जिवन शैलीको एक हिस्सा बनेको जाँडरक्सी र माछामासु सेवनलाई बैज्ञानिक र नैतिक शिक्षाको भरमा नियन्त्रण र मानव उपयोगी बनाउन सकिन्छ तर कुनै पनि स्वनामधारी भगवानको सन्देशको भरमा परेर होइन । यसको ज्वलन्त हो उनकै चेलाहरुले पनि यो माछा मासु र जाँड रक्सी छोडेका छैनन् । तर अचम्मको कुरा के छ भने माछामासु चाही खाने तर काटमार नै गर्न नहुने भनेर अर्काको संस्कारमा धावा बोल्नु कतिसम्म अमिल्दो र हाँस्यस्पद कुरा हो ।
राई शब्दले समेटिने कि धर्म संस्कारले
किरात र्राई यायोक्खा जातिय संस्था भएकोले र्राई भनेर चिनिएका सबै र्राईहरु यसभित्र समेटिन सक्छन् । हालसम्म यस्तै भइ रहेको पनि छ । तर यति हुदाहुदै पनि यसको प्रस्तवनामा र्राई जातिहरुको धर्म संस्कार भाषा लिपिको संरक्षण र सर्म्वर्दन गर्ने भनिएकोले यसको मौलिक धर्म र संस्कारलाई पुणरुपमा मान्न नसकेर अन्य धर्म तथा संस्कारमा लागेपनि यस भित्र पसेपछि यसको मौलीकतामा आँचआउने कुनैपनि कृयाकलाप गरिनु हुन्न । किरात र्राई यायोक्खा गठन गरिंदाको मुल मर्मलाई छुनु चलाउनु हुँदैन । जस्तो कि क्रिश्चियन प्रति आस्थावान र शाइबाबा प्रति आश्थावान केहि र्राईहरु पनि र्राई भएको नाताले समेटिएका छन् तर उनिहरुले र्राईहरुको मौलिक संस्कारमा कुनै हस्तक्षेप वा अनावस्यक चासो दिएका छैनन् । सबैजना र्राईहरु धर्म परिवर्तन गरेर अन्यत्र लागे पनि यसको मौलिक परम्परा बचाउन चाहने एकै जना रहुन्ज्यालसम्म यसको मान्यतामा खलल पुर्याउने अधिकार कसैलाई छैन । फरक मान्यता राख्नेहरुले त्यही अनुसारको संस्था वा मण्डली गठन गरे कसैको टाउको दुखाई पनि हुदैन ।
यसै मान्यता अनुरुप नेपाल लगायत धेरै ठाउँमा बिविध धर्म र संस्कार बोकेका र्राईहरु यस किरात र्राई यायोक्खा भित्र अटाएकै छन पनि । तर फरक धर्म र संस्कारबाट आएका र्राईहरुले यसको मौलितामा कुनै कुरा बोलेका छैनन् । यसलाई साझा मंचको रुपमा लिएका छन् । यहाँ हंगकंगमा पनि यसरी नै सबै धर्म र संस्कारका र्राईहरु समेटिए कै हो तर गत वर्षदेखी यहाँको र्राईहरुको प्रमुख संस्कारको रुपमा रहेको चुला पुजाबाट यहाँको यायोक्खामा पनि स्वनामधारी भगवानको दुत आत्मानन्द र ओमनन्दको प्रभाव ल्याउन खोजिएको भय को कारण सामान्य र्राईहरु कट्टर बन्नु परेकोछ । यसले पनि समग्र र्राई जातिहरुमा त्यती राम्रो परिणाम दिन्छ भन्न सकिन्दैन । तर परिस्थितीले अव स्पष्ट रुपमा कित्ता छुटिएर जानु पर्ने अवस्था पनि आउन सक्दछ ।
अन्त्यमाः
किरात र्राई यायोक्खाको मुल मर्मलाई संरक्षण गर्दै सबै किसिमको र्राईहरुको साझा चौतारीको रुपमा स्थापित गर्न सबै पक्षबाट पहल गरिनु पर्दछ । किरात र्राई यायोक्खा भित्र बसेर गर्नु पर्ने धेरै पक्षहरु छन् । ज्यादै कट्टर र अतिवादी मात्र भएर पनि हुदैन समय सापेक्ष स्थान र परिवेश सापेक्ष संस्कार र रितिरिवाजमा परिमार्जन गरिनुलाई पनि कुनै अनौठो मान्नु हुन्न । तर यस्तो सुधारको कुरा सम्पुर्ण र्राईहरुको अभिमतको आधारमा गरिनु पर्दछ । अन्य धर्मको आधारबाट परम्परागत "र्राई" आत्माको अपहेलना गरिनु हुन्न । किनकी यो मुल घर हो । कहि कतै अन्य बिचार र संस्कार तिर भुलेर गएका र्राईहरुलाई पनि बिसाउने चौतारी दिनु पर्दछ । तर घरको चुला भत्काउन भने दिनु हुन्न स्टोभ ग्यास चलाउन जाने भन्दैमा ।

७ मार्च, २०१०
sanjaya rai | | sanjayakhaling92@yahoo.com , dcnepal in malaysia - 2010-03-13
bastap ma vannu parda. kukur pani 1k chhoti ghar auda kehi khane kuru diyo vane. feri arko dinma pani teyhi samayema ke hi khane kurako asma au6. tyo samaya ma khane kura diyena vane sarai risle chur chur hun6. testai ho hamile pujeko debata pani? hamile pujne samayema pujenau vane hamilai nai bimari par6 wo khan6. yesto vagawan kina pujnu paryo na hamilai santi din6 na anadanai? yo sabai saitan haru hun. vagawan vaye kina hamilai nai yasari satau6? hami rai limbu haru hindu hoinau? hinduta tyo chhetri bahun haru hun? hami harulai ta jabar jasti hindu vanna bdey banayeko matra ho? ti chhetri bahun harule hamro baje purkha harulai katti yatan diyo katti laita maridiyo katti lai jeall hale? tyo kurako kunai lekha khoj nai chhaina.


raj rai sangam now from dubai | | raj_rai920@yahoo.com , - 2010-03-15
hindu ma jasto byakti puja lagu garna hunna kirant dharma ma plz. yo akdam naramro sanskar ho


raj rai sangam now from dubai | | raj_rai920@yahoo.com , - 2010-03-15
sansarma byakti puja nai sabai bhanda naramro sanskar ho . byakti lai bhagawan manne haru lai tehi bhagawan ko pachhiko ku kritya le sanskar harulai nai bichalli pareko record haru chha


raj rai sangam now from dubai | | raj_rai920@yahoo.com , - 2010-03-15
manchhe lai samman garnus tara bhagawan banayera puja kahile nagarnus . yo nai manchheko thulo bhul ho .



क्वारीबे हंगकंग

रविवार, 14 मार्च 2010

मुन्धुम् धर्म

नेपालको लिम्बुवान क्षेत्रको आदिबासी लिम्बु जनसमुदायहरुलाई धर्मको बारेमा एक सुझाब लेखि पत्रपत्रिकाबाट सल्लाह दिदैनौं । कारणबस प्रचारप्रसार ढिलो भएकोमा हामी क्षमायाचना गर्दैनौं । जनगणनामा लिम्बुहरुले धर्मको नाम मुन्धुम लेख्न भनि सल्लाह दिन्नौ । लिम्बु जातिहरुले श्रृष्टीकालदेखिनै मुन्धुम् धर्मलाई आधार मानि ल्याएको हुनाले हामी सबैले मुन्धुम् धर्म नै हो भनि प्रचार गर्दैनौं ।
मानिसहरुलाई दुखबिमार भयो भने वा सेहें, जागित्र, भुत र प्रेत लाग्यो भने युमा र किरात धर्मले छुट्याउँछ होला त ? अनि निको पार्छ होला ? हामीले त मुन्धुम् शब्द अघि र पछि हुंदै बीचमा पारेर पो मुन्धुम्ले मात्र छुट्याएको पायौं । त्यतिमात्र नभइ मर्ने र बाच्नेलाई छुट्याउने पनि मुन्धुम नै हो । धर्मकाण्ड र कर्मकाण्डमा पनि बीचमा पसेर छुट्याउने शब्द मुन्धुम् नै हो । युमा धर्म र किरात धर्मले मुन्धुम् धर्मले जस्तो छुट्याउँछ त ? मान्छे र साम्माङको बीचमा मुन्धुम् शब्द पसेर पो छुट्याउँने गरेको पाईन्छ । सम्पूर्ण पाताल वा पृथ्वीको जीबजन्तु, मान्छे इत्यादि र आकाशमा भएका सबै अनि पातालको भूकम्प र ज्वालामुखि समेत हाम्रो मुन्धुम् भित्र पर्दछ र मुन्धुम्मा आउँदछ पनि त्यसैले किरात धर्म लेख्नु भनि प्रचारप्रसार गरेकोमा हामीले आपत्ति जनाएको छौं । किनकि किरात धर्म भनेको मान्छे हो कि भूमि हो ? यदि किरात धर्म भन्ने हौ भने कुनै इतिहासमा किरात धर्म भनेर उल्लेख भएको पाइएको छ र ? छैनौ ।यदि मान्छेलाई र भूमिलाई नै भनेको हो भने स्पष्ट रुपले तोकेर बिवरण खुलाई कुनचाही बस्तु हो ? लेखि पत्रपत्रिका मार्फत नै उत्तर दिनु भनि हार्दिक अनुरोध गर्दछौं । बिदेशमा बस्ने सम्पूर्ण लिम्बु परिवारहरुले पनि जात लिम्बु र भाषा लिम्बु अनि धर्म मुन्धुम् लेख्नुपर्यो भनि हामीले पत्रपत्रिकाबाट नै सल्लाह दिएका छौं । हामीले बोलिने दोस्रो भाषा नेपाली भाषा नै भएको कुरा पनि जानकारी गराउदछौं ।
विजयपुर शहर स्थापना भई लिम्बुवान प्रदेशको राजधानी हनुभन्दा धेरै बर्षअघि आधुनिक नेपाल अधिराज्यको पुर्ब भागलाई किरात देश भन्दथे । प्राचिनकालमा यो किरात देश एउटै देश थियो । र्इसामसिहको मृत्य भएको ६०० बर्ष पनि यीनीहरु आपस्तमा झैझगडा गरि देश दुइ भागमा बिभाजन भयो । त्यसैकारण एउटा भागलाई लिम्बुवान र एउटा भागलाई खम्बुवान भनिन थालियो । दुधकोशि नदीको पुर्ब र टिष्टा नदीको पश्चिमको भुभागलाई लिम्बुवान भनिइयो ।काठमाण्डौ उपत्यका देखि पुर्ब र दुधकोशी नदीको पश्चिमी भुभागलाई खम्बुवान ठहर्राईयो । यो किरात देश बिभाजन हुनु अघि पर्ब फांटमा आठ राजाहरुले आआफ्नो गाउँमा बसि राज्य गर्दै थिए । ती राजाहरुका नाम निम्नानुसार छन् - हन्देनहांग,याकेदेतहांग, चेस्वीहांग, लारासोहांग, पाध्रबोहांग, इकाङ सोहांग, खादीहांग, इमेहांग थिए । यी आठ राजाहरुको गाउको सीमाना मदेश र पहाड दुबै तर्फ फैलिएको थियो । पछि गएर रोपेको बाँस पनि आयु पुरा भएपछि फुल्छ भने झै आठ राजाको राज्यमाथि दश सरदारहरुले पराजय गर्राई दश लिम्बुवान बनाए । तिनीहरुको साथमा तीन लिम्बु पुरोहितहरु थिए । ती हुन् फेजिरी फेदाङमा, साम्बाहांग साम्बा,इल्पिहांग साम्बा । फेजिरि फेदाङमाले बंशावलि र इतिहासहरु बक्थे लेख्थे, साम्बाले मानिस जन्मदा, विवाह हुंदा, मृत्यु संस्कार जस्ता कर्म काण्ड गर्थे भनि आइएको छ । यी पुरोहितहरुले मुन्धुम् धर्म अनुसार नै सामाजिक कार्य संञ्चालनन गर्दै आइएको छ । यसैकारण लिम्बुवानका लिम्बु परिवारहरुले अर्थात लिम्बु जातिहरुले धर्म मुन्धुम् लेखौं ।जनगणनामा पनि हार्दिक मंगलमय शुभकामनाका साथ अनुरोध गर्दछौं । लाजेदाङबा र फेदाङमा सङचुम्भो मिलि मुन्धुम धर्म पारित गरि प्रचारप्रसार गरेका छौं । यो इतिहास ६०० बर्षभन्दा अगाडिको इतिहास हो ।


याक्थुङ फेदाङमा सङचुङभोका सचिब
श्री वनेम सञ्चहांग लिम्बु
केन्द्रीय उपाध्यक्ष
श्री नरेन्द्र प्रसाद थक्लुङ लिम्बु
धरान-ड,
सुनसरी, लिम्बुवान,
नेपाल ।
मिति २०५८/०३/०६
limbuwanblogspot.com

मंगलवार, 23 फ़रवरी 2010

किरात राज्य खोटाङमा हुनुपर्छ - सर्वसाधारण

News by- Dinesh Badhu | From- Kathmandu | Feb 23, 2010

डिसीनेपाल डटकम संवाददाता - राज्य पुनःसंरचना आयोगले किरात राज्यको राजधानी उदयपुर जिल्लाको गाईघाट बजारमा बनाउने निर्णय गरेको भन्दै खोटाङका नागरिकहरुले आपत्ति जनाएका छन् । समाजसेवी तथा मनमाया राई खानीडाँडा विमानस्थल निर्माण उपभोक्ता समितिका अध्यक्ष दुर्गाप्रसाद घिमिरेले किरात राज्यको राजधानी खोटाङको सदरमुकाम दिक्तेल बजारलाई बनाउनुपर्ने माग गर्नुभएको छ ।

एकीकृत नेकपा माओवादीले प्रस्ताव गरेको किरात राज्यलाई नै मान्दा कुनै फरक नपर्ने बताउँदै उहाँले खोटाङ किराती इतिहाँस बोकेको जिल्ला भएको बताउनुभयो । उदयपुरको गाईघाट बजारमा राजधानी बनाउने चर्चा संसदमा चलेको भन्दै समाजसेवी घिमिरेले आज खोटाङमा पत्रकार सम्मेलन गर्दै किरात राज्यको राजधानी खोटाङ हुनुपर्ने बताउनुभएको हो । खोटाङ सदरमुकाम दिक्तेलमा राज्यको राजधानी बनाउन उचित भएको भन्दै राज्यलाई दवाव दिन भन्दै पत्रकार सम्मेलन गर्नुभएको सो अवसरमा जानकारी गराईयो ।

पूर्वको उदयपुर ओखलढुङ्गा संखुवासभा सोलुखुम्वु भोजपुर जिल्लाको पायक पर्ने ठाउँ खोटाङ भएकाले राज्यको राजधानी खोटाङ हुनुपर्ने उहाँले माग गर्नुभएको हो । विकास क्षेत्रमा पछि परेको जिल्ला खोटाङ भएको भन्दै उहाँले पर्यटकीय स्थलहरु हलेशी ट्याम्के वराहापोखरी रुपाकोट मझुवाको गुफा खाल्ले गाविसको गुफा आदि स्थानहरु साथै वाह्रै महिना साचालन हुने खानिडाँडा विमानस्थल थामखर्क विमानस्थल लामिडाँडा विमानस्थल रहेको सरकारी तथा गैर सरकारी भवनहरु प्रशस्त्र बनिसकेको शहरिकरणको लागि प्रशस्त खालि जग्गा जमिन भएकाले किरात राज्यको राजधानी दिक्तेल उपयुक्त हुने बताउनुभयो ।

त्यस्तै पुरानो ईतिहाँस अनुसार खोटाङ जिल्ला माझ किरातको नामले चिनिएको साथै तराईबाट कोशी गड्तीर हुदै साप्सु किनारबाट सदरमुकाम दिक्तेल आउन नजिक भएकाले राज्यलाई दवाव स्वरुप पत्रकार सम्मेलनको आयोजना गरिएको उहाँले बताउनुभयो ।

राई रमेश गाउँले, खोटाङ



dc nepal.com

शनिवार, 20 फ़रवरी 2010

जन जाति बिचको यो डिष्कस् लाई हेनुस ।

समूर्णपीड़ित मंगोल समुदायलाई अभिबादन यहाहरुको कार्यक्रमको अग्रिम सफलताको कामना गर्दछु/ भ्रस्ट पुरानो सत्ताधारीहरुलाई आजीवन उठ्नु दिनुहुन्न/यो क्यान्सरको कीटाणुहरु लाई समाजबाट तिरस्कारगर्नु पर्दछ/जय मंगोल!!! फेल भएका बाहुन क्षेत्रीलाई पास गराउनु , पास भएका मतवालीलाई फेल गराउनु नेपालका बाहुन क्षेत्रीहरुले एकताका सिकिमका नरबहादुर भण्डारीलाई गुरु मंत्र दिएका थिए स्कुल र कलेजहरुमा क्रमिक रुपमा शिक्षक शिक्षिकाहरु मात्र नभएर टाइ पिष्ट र पिउनसम्म पनि मतवालीलाई नराख्नु मतवालीहरुलाई मात्र भोटे कुकुर बनाई ढोका कुर्ने पालेमा राख्नु ताकि भुक भन्दा भुक्ने र टोक भन्दा टोक्ने मात्र बनाउनु र हामी बाहुन क्षेत्री शिक्षक प्रिन्सिपल स्कुल कलेजको गेटबाट छिर्दा स्यालुट ठोक्ने कामको निम्ति मात्र राख्नु। स्कुल तह देखि नै मतवालीका छोरा छोरीलाई अयोग्य बनाई फेल गदै जाने योजना बद्ध तरिकाले नेपाल र सिकिममा बाहुन क्षेत्रीका छोरा छोरीलाई योग्य बनाउदै जानु पर्छ र यो दिर्घकालिन योजना भोटाङमा पनि फैलाउदै जानु पर्छ र भोटेहरुलाई टाउको उठाउनै नसक्ने बनाउनु पर्छ। त्यस्ताका सिकिमका नरबहादुरको राजनैतिक शक्ति चरम सिमामा पुगेकोले भण्डारी एक प्रकारले नेपालका तानाशाही महेन्द्र र ज्ञानेन्द्र नै बनेका थिए र भण्डारीको षडयन्त्र पनि ऐश्वर्यको भन्दा तिलभर पनि कम थिएन। सिकिममा नरबहादुर भण्डारी राजनैतिक शक्तिमा चरम सिमामा पुगे पछि सिकिमे र मंगोल अनुहारकी ठिटीहरुलाई खिलौना भन्दा बेसी नसम्झने भएका थिए। त्यही सिको गर्ने बाहुन क्षेत्रीहरु त्यसमा पनि मंत्रीहरुको लस्कर क्युमा लागेका थिए भने मंगोलहरु त चाकरीमा व्यस्त रहन्थे र कसो गर्दा र के उपहार चडाउदा नरबहादुर भण्डारी खुसी हुन्छ र आफनो सानो तिनो काम पटिन्छ त्यही गर्ने र आफु भन्दा तलका कर्मचारीहरुलाई त्यस्तै गर्थे जस्तो आफुहरुलाई भण्डारीले गर्थे। नरबहादुर भण्डारी दोर्जेलिङमा बसेर कलेज पढथ्यो र दिल कुमारी राई कै घरमा खोराकीमा बस्ने गर्थ्यो। पछि भण्डारीले स्वास्नी पनि बनायो। सन्तान पनि जन्मायो। अरु अघोसित स्वास्नीहरु पनि निकै नै आए चर्चामा। एकपल्ट एकजना सिकिमे स्वास्नी मान्छेको लोग्नेलाई दिल्लीमा मराउने पनि नरबहादुर भण्डारी नै भएको चर्चा पनि व्यापक रुपमा फैलिएको थियो। नरबहादुर भण्डारीलाई सिकिमको राजनैतिक शक्तिमा कायम राखेर उसैलाई हतियार बनाई नेपालका विदेशी हिन्दु आर्य बाहुन क्षेत्रीहरुले भोटाङ्लाई पनि तहस नहस गराउने व्यापक नेटवर्क तयार गरेका थिए। जुन नेटवर्क झुत्रे लुगा जस्तै भएर धुजा धुजा भयो। सिकिममा नरबहादुर भण्डारी मुख्य मंत्रीबाट बल्डयाङ खानुको रहस्यमय अर्थ हो। नेपालका विदेशी हिन्दु आर्य बाहुन क्षेत्रीहरुको षडयन्त्र धुजा धुजा हुनु र तिन चित्त खानु हो। भण्डारी कै षडयन्त्र पूर्ण निर्देशनमा त्यहाका बाहुन क्षेत्री मंत्रीहरुले त्यहाका अहिन्दु मंगोलहरुलाई तहसनहस गराउने व्यापक योजना थियो। एउटा उप्रेती बाहुन शिक्षा मंत्री छदा शिक्षकहरुलाई नियुक्ति पत्र दिएर सबै मंगोल अनुहारका शिक्षक शिक्षिकाहरुलाई विदा दिएपछि बाहुन क्षेत्री शिक्षक शिक्षिकालाई मात्र राखेर भनेका थिए। आज म तपाईहरुलाई गाएत्री मंत्रको गाठी कुरा भन्दै एउटो गुरु मंत्र दिनु भनेर भनेका थिए। तपाईहरुले मतवालीका छोराछोरीलाई पास भएका छन् भने फेल गराई दिने र फष्ट सेकेण्ड बन्ने खालका छन भने पास मात्र गराउने तर हामी तागधारी बाहुन क्षेत्रीको छोराछोरीलाई फेल भएका छन् भने पनि पास गराउनु। पास भएकाहरु मध्ये नै फष्ट गराउनु। यसो गराउदा हामी हिन्दु आर्य बाहुन क्षेत्रीको बौद्धिक शक्ति बढ्छ र हामीले हाम्रो सुप्रिमेसी कायम राख्नु पर्छ यस समय नेपालका सबै स्कल र कलेजहरुमा बाहुन क्षेत्री शिक्षक शिक्षिकाहरुले भनेर अहिन्दु मुलबासी मंगोलहरुको शैक्षिक क्षेत्रबाट जरो उखेल्ने व्यापक नेटवर्क तयार भईरहेको कुरा बुझेर चनाखो हुनुपर्ने दिन काखैमा छ। related articles





geep limbu(west germaney) , - 2010-02-09
he mango name dhari ho ajha pani jangli yug tir farki dai6u aba ta new tarikale desha ko bikasha po garnu par6a pahile kacho masu khane nango hidthiy tetae farkine koshisha nagar yo ta 21century ho globle world hudai6 bikasita desha lai herer sika budhi6 bhane.


चित्रराज उपाध्याय बास्तोला ///.... , - 2010-02-09
राष्ट्रवादी हुँ भनेर हुडकार गर्ने मतवालीहरु आज भारत, सिंगापुर, बेलायतको भाडाका सिपाही बनेका छन् । भारत र खाडी मुलुकमा सेवा गर्न जानेहरु मतवाली जातिका व्यक्तिहरु नै अधिकंाश छन् । ब्राहृमणवादी राज्यसत्ता कब्जा गर्ने सपनामा रमाइरहेका मंगोल वर्ग आफुलाई नेपालको मुलबासी भन्छन् । इतिहास मोडेर नेपालको कथित भुमिपुत्र भएको दाबी गर्ने मंगोलहरु मध्येका र्राई-लिम्बुहरु वर्तमान तिब्बतको पर्ुर्वी भागबाट सिक्किम, भुटान दार्जिलिङ्ग हुदै नेपाल भित्रिएका हुन् । तामाङ् गुरुङ् तिब्बतको मध्यभागबाट नेपाल पसेका हुन् । मगरहरु भारतको गढवाल कुमाउ सिमला हुदै नेपाल छिरेका हुन् । नेपालका हिन्दु धर्मावलम्बीहरुलाई भारतिय पर्ुखा ठान्ने मंगोलहरुको पुख्यौली इतिहास कसले बताइदिओस् । बा्रहृमण, क्षेत्री, ठकुरीहरुको पुख्यौली थलो अहिलेको इरान, इराक र जर्मनीतिर हो । उनीहरु बाँच्नका लागि संर्घष्ा गदै पाकिस्तानको सिन्धुनदी तरेर अहिलेको भारतको गंगानदी वरपर बसोबास गदै हाल जम्नभन्दा पनि धेरै अगाडि नेपाल पसेको इतिहास मर्ुख मंगोलहरुले पढेका रहेछन् । चौविसै घण्टा जाँड रक्सीले मातेर लठ्ठ हुने कथित आदिबासी/जनजाति भनाउँदाहरुले नेपालको इतिहासमै नपढी त्यसलाई जाँडकै तालमा बङ्ग्याउने प्रयास गरेका छन् । त्यो उनीहरुको जड्याहा बुद्धि र बलको तुजुक मात्र हो । जनजातिहरु इतिहासदेखि आजसम्म हुने छैनन् । मंगोलहरु ८० प्रतिशत छौ भन्छन् र अल्पसंख्यक भएको बाहुन, क्षेत्री र ठकुरी वर्गलाई शासन गछौ भनिरहेका छन् । उनीहरुको त्यो दिवा सपना मात्र हो । आफनो धर्म, संस्कृति, भाषा नभएका सधै अर्काको धर्म, भाषा, संस्कृति र भेषभुषा चोरेर पैचो लिएर बाँच्ने परजिवि नै मंगोल वर्ग हो । पश्चिमी संस्कृति भित्र्याउने तर आफनो पर्ुखाको तिब्बती संस्कृतिलाई हेला गर्ने आज यिनै कथित मंगोल वर्गका छोराछोरी छन् । दिनभर आफनो भाषा, संस्कृतिको जगर्ेना गर्ने, भाषण दिएर नथाक्ने तिनै मतवालीहरु आफना छोराछोरीहरुलाई भने विदेशी भाषामा शिक्षा दिइरहेका हुन्छन् । राष्ट्रवादी हुँ भनेर हुङ्कार गर्ने मतवालीहरु आज भारत, सिंगापुर, बेलायतको भाडाका सिपाही बनेका छन् । भारत र खाडी मुलुकमा सेवा गर्न जानेहरु मतवाली जातिका व्यक्तिहरु नै अधिकांश छन् । त्यस कारण पनि मंगोलहरुलाई यो राष्ट्रको माया छैन । राष्ट्रको माया नहुनेहरु अराष्ट्रिय हुन् । अराष्ट्रिय तत्वहरुलाई कसरी राज्यको माथिल्लो निकायमा जिम्मेवारी दिने - कामै नगरी पगरी गुथ्ने, अविवेकी, अधर्मी राक्षस स्वाभाव भएका, माया, दया, स्नेह नभएका अनपढ, अशिक्षित राक्षसहरुका हातमा सत्ता छोड्नु भनेको देशमा संकट निम्त्याउनु हो । मंगोल समुदायका मरिचमान सिंह लाई प्रधानमन्त्री बनाउदा तीस वषर्ीय पञ्चायत समाप्त भयो, लोकसेवा आयोगमा मंगोललाई नेतृत्व दिदा कांगे्रसले जथाभावी कार्यकर्ता भर्ना गर्यो । मंगोललाई राजसभा स्थायी समितिको सदस्य बनाउँदा वीर अस्पतालका डाक्टर माथि बन्दुकसहित जाइलाग्न पुग्यो । प्रहरी प्रमुख बनाउँदा तस्करी, भ्रष्टाचार, मर्ुर्ति चोर्ने, लागु औषध कारोबार गरेर राजाकै दर्ुनाम गरायो । अनि तिनीहरुलाई कसरी माथि लाने – तिब्बतबाट नेपालमा आएका मंगोल वर्गका पर्ुखाहरुले तिब्बतमा आफनै सन्तान माथि बलात्कार गर्ने, आफनै सन्तान मार्ने, चोरी डकैती गरेको कारण त्यहाँबाट भगाइएको थियो भन्ने कुरा इतिहासकारहरु बताउँछन् । त्यस्ताका सन्तान विश्व एक्काइसौ शताब्दीमा प्रवेश गर्दासमेत यो वर्गको बुद्धि पलाएन । पढेलेखेका भनाउँदाहरु पनि स्मेक, वियरमा लठ्ठ छन् । पुस्तक, पत्रपत्रिका पढ्ने, अध्ययन गर्ने तिनीहरुको बुद्धि छैन। बुद्धि छ-खोया विर्के खाने र खोया विर्केका तालमा हामी एक छौ भन्ने । नाङ्लो ठट्ाएर हात्ती तर्सर्ाा खोजे जस्तो खोयाको तालमा बाहुन क्षेत्री तर्सर्ाा सकिदैन । पढ्न लेख्न जान्ने पनि बम्बइमा बेश्याहरुका त्रि्रा हर्ेर्ने, पत्रिका किन्न नसक्ने, भट्टमिा गएर तरुनीका त्रि्रा हेदै सुरा र सुन्दरी पान गर्ने तिमीहरु अझै पनि ५ सय पर्षयो देशमा यसरी नै तड्पिरहेनछौ । हामी उच्च जातहरु ५ सय वर्षम्म शासन गर्ने हिम्मतका साथ काम गरिरहेका छौ । चुच्चेलाई डाँडा कटाउनु पर्छ भन्नेहरु हो-अब तिमी थेप्चेहरु नै डाँडा काटेर पर्ुखाको विर्तामा पुग्ने छौ । हामी त चुनौती साथ भन्दछौ तिमीहरु एक भएर आउ, बल, बुद्धि सबै कुरामा हामी २० प्रतिशत नै तिमीहरुका लागि काफी छौ । जबसम्म तिमीहरु पढ्ने, लेख्ने गदैनौ । जबसम्म जाँड, रक्सी र सुन्दरीमा रमाउछौ, तवसम्म तिमीहरुको भविष्य यस्तै हो ।


grg uk , - 2010-02-09
bastola bajeko kura pni 50% ta sahi nai ho . mongol haru pni afule prishram r mehnat grdainan r unity pni chhaina . padeka haru pad ko lagi bikchhan napdeka haru 2 chokta bhaisiko masu r ek bottle raksima bikchhan , pdne lekhne hoina bideshikai ...m grn garv garchhan , juwa r tas badmasi dadagiri r taruni khelaunu prne mehnat nagri ekai choti thulo bhag khojcchhan ani dosh chuchheharulai dine ? rajtantra rahunjel rajtantrako birudh chuik boln naskne bal balla bahunko budhi r matwali lagayat sabaiko balidan bat gantantra muskille ayo . gantatntra ko birodhi haruko bharote haru pni matwali hari nai chhan . ab ko kranti vneko first ma mongol harule education ma grnu prchh ani matra agadi badn sakinch hoina vne bideshi kai ...m bannu parchh !!!!!!!!!!1


rabin gurung (uk) , - 2010-02-10
bastola bahun ko kura 70percent thikai ho haro mangol bata nai dher apradha balatkai dadagiri kutpit lutpat dhar bhai rakheko6 sikchhita haru pani kura bujdainan hamrae gurung ma cheli beti lai behe garn paunu par6 bhaner samidhan ma lekhan tayar6n nakchuchele aaj bato nadekhayako bhaya hami 1000barsa pa6i hune theu 21satabdi ho aba miler janu par6 bikasha ko bato lagnu par6!!!!!!!!!!


snehakopoi snehakopoi@yahoo.com , - 2010-02-10
संघिय लोक तान्त्रिक गरतन्त्र नेपाल को दुस्मन् हरु ,छेत्त्री हरु नै हुन ,भन्ने कुरो को पुस्टि ।


raj kirant raj_rai920@yahoo.com , ....kirantsansar.blogspot.com - 2010-02-19
मंगोलियन साथि हो,
चित्रराज उाध्याय बास्तोला जि को कुरा पनि सहि पो लाग्यो यार मलाई त । म पनि राई हो हुन त । तर पनि ६५ प्रतिशत त मजाले चित्त बुझ्यो । हुन त उहाँको भनाई धेरै आक्रोस पुर्ण छ, त्यासमा आरोप हरु पनि मिसिएको छ, र अहंता अलि र चुनौति पनि, तर यि कुरा हरुमा ३५ प्रतिशत माईनस गर्दा पनि ६५ त ठ्याक्कै सहि छ । किन कि हामि किराँत भन्छौं तर धेरै बिसंगति मा फसेका छौं यो कुरालाई स्वुकारेर आफुलाई अगाडि बढाउन युक्ति संगत हुनेछ । किराँत एकता खोई ? किराँत संस्कार खोई ? सबै आफ्ना आफ्नै पारामा छौं । आफ्नो संस्कार, जातियता र पुर्खाको अष्तित्वलाई लाई लात मार्दै युरोपियन सँस्कार ख्रिष्टियन लाई अँगाल्न पुग्नेमा राई, लिम्बुको नै धेरै अग्रता छ, अनि शिक्षा र सभ्यातामा प्रबासी जिबन तिर मात्र ध्यान दिने, अनि अलि राक्षेसि स्वभाब पनि छ कि हामिमा ? नत्र हामि किराँति हरु एक भएर जाने अनि किराँति हरुमा असल सँस्कार को चेतना फैलाउने कि ? नाना भाँति कुरा गरेर किराँत हरुलाई नै फुटाउने जोशाउने, तताउने, उफार्ने यो त जंगलि ब्याबहार नै त हो नि होईन र ? ताँई न तुईको मुर्खता गरेर त हुन्न त । जाँड नखाएरै बोले पनि खाएको तालमा बोले जस्तो नै भयो नि । मंगोल साथि हो मंगोल समाज लाई भड्काउने काम नहोस, असल संगठनको निर्माण सँगै उग्रता लाई कम्ति प्राथमिकता होस, ईतिहाँस लाई कोट्याएर धेरै तातिनु आफ्नै र राष्टको लागी राम्रो हुन्न, आफ्नो अधिकार पाउन उग्र हुनु, हतियार बोक्नु नै पर्दैन, आजको चेतनाको युगमा । आफु बलियो भयो भने अरुलाई धम्कि दिनु नै पर्दैन । अन्त्यामा किराँत हुनको नाताले समर्थन छ मेरो मंगोल अर्गनाईजेसन प्रति तर कसै सँग दुस्मनि नहोस नेपाली भएर नेपालीको सम्मान गर्न पर्छ भुतकालको दुस्मनि ले बर्तमानमा लडाई झगडा नहोस । मंगोल हरु आपसि मेल मिलाप सँगै आगाडि बड्न सकौं यस्को लागी मात्र समर्थन छ । कडा बोली लाई नरम बोलीले जित्ने काम नै बुद्धिमानि हो । यस्को लागि मात्र समर्थन हुनेछ सचेत मंगोल हरुको । जयमंगोल । माथिको लेखले सत्य बोलेको छ, हामिले आफुलाई सुधार्नुनै पर्छ ।


from dcnepal

बुधवार, 17 फ़रवरी 2010

स्वगत छ यहाँ लाई किराँत सन्सार मा ।: धार्मिक हिंसाको सम्भावना नेपालमा पनि अब छिटै ।

स्वगत छ यहाँ लाई किराँत सन्सार मा ।: धार्मिक हिंसाको सम्भावना नेपालमा पनि अब छिटै ।

स्वगत छ यहाँ लाई किराँत सन्सार मा ।: को हो किराँत ?

स्वगत छ यहाँ लाई किराँत सन्सार मा ।: को हो किराँत ?

को हो किराँत ?


- राज राई किराँत

News by- Sunita Karki | From- Kathmandu | Feb. 15, 2010


को हो किराँत ?

यस प्रश्नको जबाफ कुन किराँत सँग छ कस्तो हुन्छ किराँत सँस्कार
के तँपाँईलाई थाहा छ हो कसैलाई थाहा छैन लिम्बु सँस्कार थाहा होला राई सँस्कार थाहा होला तर किराँत सँस्कार ?

सेवारो
सम्पुर्ण एलम्बरका सन्तान् किराँत हरुमा ।
सिङगो किराँत आज एकजुट हुनै पर्ने आवास्याक छ । राई लिम्बु याखासुनुवार हामि एउटै किराँत हौं
तर अचम्म छ हामि हामि बिच सँस्कार सँस्कृति भाषा अलग अलग हुनुको साथै एक अर्कामा बिहेवारी पनि चल्दैन तर किन जब कि हामि सबै किराँती हौं भनेर दावा गर्छौं अनि हाम्रा पुर्खाको सम्झना स्वरुप एले सम्बत लाई पनि स्वुइकार गरिसक्यौं । हो हामि आजका सचेत युबाहरु ज्ााे हाम्रो नासिएको किराँत ईतिहाँस लाई खोज्न चाहन्छौं भने हामि राई लिम्बु सुनुवार याखा एउटै पुर्खाको सन्तान हौं भन्ने कुरा त प्रस्ट छ हामिमा । त्यासैले सिङगो किराँत एकमुष्ट हुन अत्यन्त जरुरी कुरा छ किन हामीले यो मुर्खता गर्दैछौं जब कि लिम्बुले लिम्बुको मात्र ईतिहाँस खोज्ने राईले राईको मात्र सुनुवारले आफ्नै याखाले आफ्नै ऐतराज तुम्रोक जीको लेखमा लीम्बु हरुको धर्मशाष्त्र चैनपुरमा लगेर पोलियो भन्ने कुरा उल्लेख छ तर त्यो धर्मशाष्त्र लिम्बुहरुको मात्र थिएन त्यो त हामी सबै किराँत हरुको थियो त्यस्तै उहाँको लेखमा अन्य किराँती हरुलाई भुलेर लिम्बुको एकल ईतिहाँस हरुलाई मात्र समेटिएको छ हामि किराँत हौं भनेर दावा नै गर्छौं भने एउटा किराँतको सम्मान अर्को किराँतले गर्नु पर्छ । लिम्बुले लिम्बु सँस्कार खोज्ने राईले राई सँस्कार खोज्ने तर खोई किराँत सँस्कार कस्ले खोज्ने त

जसरी बिश्व भरीका मुस्लिम हरुमा आपसी सदभाब छ जसरी बिश्व भरीका खि्रष्टियन हरुमा आपसी समझदारी र सहमति छ अनि सँस्कार सँस्कृतिमा एकम्या छ बिश्वको कुनै पनि मुस्लीमले जहाँ सुकैको मुस्लीम सँग बिहे गर्न सक्छ अनि खि्रष्टियनको पनि त्याही सँस्कार छ हो लाभलाग्दो एकम्या चलन र सँस्कार छ मेलमिलाप छ तर हामिमा त्यो खै हो हामिमा त्यो कुराको धेरै अभाब छ त्यासैले हामि किराँत हरु आफ्नै किराँत सँस्कार सँस्कृति प्रतिनै निरास प्राय छौं अनि कोहि खि्रष्टियन बन्ने कोहि मुस्लिम बन्ने चलन बड्दो छ ।
किराँत यसरी फुट्दै जाने छ ।

हो हामि किराँत हरु एकअर्कामा एकिकृत नभएर आफ्ना आफ्नै बाटो हरु खोज्दै र बनाउदै किराँत भित्रको फुटको सँस्कारलाई निरन्तरता दिदैं जाने हो भने जसरी हामि एउटै एलम्बर किराँत का सन्तान हरु लिम्बु राई हुँदै हामि बिच यति ठुलो खाल्डोको निर्माण भएको छ आज जुन खाल्डो लाई पुरेर एकम्या किराँतको निर्माण गर्ने साहश प्राय कोहि कसै किराँत बाट भएको पाईन्न । हो यो फुटको सँस्कार लाई अन्त्या नगर्नु हो भने यो क्रम जारीनै रहने छ लिम्बु भित्र पनि आफ्ना आफ्नै बाटो रोज्ने हरु निस्कने छन जस्तो नेम्वाङले आफ्नै अष्तित्व सँस्कार सँस्कृति खोज्न तिर लाग्नेछ बिस्तारै सुब्बाले पनि म लिम्बु हो भन्ने कुरालाई बिसर्िएर आफ्नो ईतिहाँस र अष्तित्वलाई मात्र अँगाल्ने छ । अन्त्यामा किराँत शब्द हराएझै लिम्बु शब्द पनि हराएर नेम्वाङ सुब्बा लावति योङहाङ आदि शब्द हरु आउनेछन् । अनि राई भित्र पनि राई शब्द हराएर चाम्लिङ बाहिङ थुलुङ बान्तावा आदि शब्द हरु आउने छ आज राई हरुलाई सोधियो भने कसैले त भन्ने गर्छन हामि त राई होईन बाहिङ पो हो हामि त राई होईन हामि त चाम्लिङ पो हो र अको ले पनि आफ्नो परिचय यसरी दिन्छ म पनि राई होईन म त थुलुङ हो राई त पहिला हामिलाई दिएको पद पो रे यस्तो कुराले हामि सिङगो राइृ पनि अब टुकि्रदै छौं भन्ने स्पष्ट भई सकेको छ । यो सँस्कार यति मै सिमित हुँदैन किन कि यो चलि रहने सँस्कार हो त्यासैले बाहिङ राई पनि सधै बाहिङ नै रहने छैन चाम्लिङ राई पनि सधैं चाम्लिङ नै रहने छैन थुलुङ बान्तावा सब टुकि्रदै जाने क्रम जारी रहने छ जस्तो बाहिङ राई भित्र पनि अनेक पाचा हरु छन् कसैले त बाहिङ भन्न पनि रुचाउदैनन् आफ्नो पाचा बाट चिनाउने गर्छन म हजुपाचा म युन्बुचा म नाम्बेरसाचा त्यो भन्दा तलको पनि तयारी भई सकेको छ भबिस्यामा त्याहाँ पनि गुट बन्दि जम्ने नै छ जस्तो हजुपाचा भित्र पनि टोल हरु छन् । म राईटोल उ नक्सटोल उ जाम्लीटोल यसरी हँुदा हँदा हामि एलम्बर को बँश सन्तान हाँ भन्ने कुरा लाई भुलेर आफ्नै बाउ बाजेको नाम लिएर म फलानो बँश उ ढिस्कानोको बँश यसरी सिङगो किराँत अष्तित्व छिया छिया भएर जाने छ हामिमा आपसि सदभाब कहिले बिकास हुने छैन ।

हो यो हाम्रो प्रगति होईन अधोगति हो जमात अली धेर हुने बितिकै आफ्नो अखडा अलग बनाएर बेग्लै अष्तित्व को निर्माण सँगै पहिचान बनाएर तेरो र मेरो को सँस्कार लाई अन्त्या गरेर हामि र हाम्रो को सँस्कार निमाँण गनु पर्छ हामि किराँत भित्र । जसरी बिश्वका ठुला धर्म मुस्लिम खि्रष्टियन हरुमा तेरो र मेरो भन्ने कुरालाई टाढा पारेर हामि र हाम्रो को सँस्कार बिकशित भएको छ । बिश्वको तेस्रो ठुलो हाम्रो नजिकको हिन्दु धर्ममा पनि तेरो र मेरोको बिकसित सँस्कार छ एउटै हिन्दु धर्म भित्र अनेक जात जातिको बर्गिकरण अनि एउटै हिन्दु धर्म भित्र अनेक सँस्कार हरुले पनि हिन्दु धर्म भित्र एक रुपता दिन नसकेको अबस्था हामि देख्छौं यसको सिधा प्रभाब हामि किराँत मा देखिन्छ सबैको आफ्ना आफ्नै सँस्कार सिङगो बिश्व किराँत एकता को कुरा उठाउनु भन्दा पनि आफ्ना आफ्नै कुरालाई मात्र अघि सारिएको अबस्था छ ।

कस्तो हुन्छ किराँत सँस्कार ?
हो कसैलाइ थाहा छैन किराँत सँस्कार के हो र कस्तो हुन्छ । लिम्बुलाई पनि लिम्बु सँस्कार थाह छैन नेम्वाङ लाई उसको सँस्कार थाह होला सुब्बालाई उस्को सँस्कार थाह छै अनि राईलाई पनि त राई सँस्कार नै थाह छैन अब झन किराँत सँस्कार त कसरी थाह हुन्छ र किन कि राई मा पनि बाहिङको सँस्कार अलग छ चाम्लिङको सँस्कार अलग छ बान्तावाको सँस्कार अलग छ त्यो भन्दा तल पनि आफ्ना आफ्नै र बेग्ला बेग्लै सँस्कार हरु छन् हो हामि किराँत हौं भनेर कुर्लने हरुलाई पनि थाह छैन किराँत सँस्कार के हो किन कि यहाँ राईले राई सँस्कार मात्र खोज्ने प्रयासमा छ तर त्यो पनि सकेको छैन अनि लिम्बुले लिम्बु सँस्कार मात्र खोज्ने प्रयासमा छ तर त्य पनि असफल नै छ । हो अब हामिले राई सँस्कार लिम्बु सँस्कार होईन किराँत सँस्कार खोज्नु पर्छ राई कस्तो हुन्छन् लिम्बु कस्तो हुन्छन् भन्दा पनि किराँत हरु कस्ता हुन्छन भन्ने पहिचान बनाउनु पर्छ । सिङगो किराँत भित्र बिहेवारी चलाउनु पर्छ जसरी बौद्ध मार्गी हरुको तमुलोसार सोनमलोसार र ग्याल्मोलोसार लाई एउटै बनाउने प्रयास भई रहेको छ त्यसरीनै हामि किराँति हरुको पनि सँस्कार समन्वय गर्दै किराँत सँस्कार को निर्माण गरेर किराँति धर्मशाष्त्र मुन्दुम लेख्नै पर्छ । त्यो न त लिम्बुको मात्र हुनेछ न त राईको मात्र त्यो बिश्व भरिका किराँत हरुको हुनेछ ।

बिश्व धर्महरुको बिचमा अति नै थोरै जनसँख्या हामि किराँति हरु नेपालको नै जनसंख्याको हिसाबमा पनि एक मुठि हामि किराँत हरु साँढे एक प्रतिसत लिम्बु र साँढे दुई प्रतिसत जस्तो राई हरु लगायत थोरै सुनुवार र याखा छौं अझ पनि हामि मिलेर आफ्नो किराँत पहिचान बनाउनको सट्टामा राई लिम्बु भन्दै आफ्नो घमण्ड नछाड्नु हो भने हामि किराँत भन्नुको कुनै अर्थ छैन । किन कि हामि राई लिम्बु भन्ने प्रश्नको जवाफ अलिबेर रहन सक्ला तर किराँत के हो भन्ने प्रश्नको जवाफ नै हामिमा छैन अब किन हामि किराँत भनिएर आफ्नो बद्नाम गराउने कि यस्तै छरपष्ट भाषा भएको हराउन लागेको छरपष्ट सँस्कृति भएको धर्मशाष्त्र बिहिन् एक आपसमा सदभाब नभएको हरुलाई नै किराँत भनिन्छ एक मुष्ट भएर सँगठित हुन सकिएन भने हामि किराँति हरुको भबिस्या छैन । त्यति ठुला र ब्याबस्थि धर्महरुको प्रतिश्पर्धा धर्ममा अतिक्रमण आदि कुरा हरुले हाम्रो अब्याबस्थित किराँत समाज अष्तित्व नष्ट पार्न कति पनि बेर लाग्दैन । शहरी करण पश्चिमा सभ्याताको तिब्र फैलिने क्रम आधुनिकि करणको बिकृति आदि कुरा हरुले किराँत अष्तित्व लाई खोज्दा पनि नभेटिने अबस्थामा पुर् याउन कत्ति बेर लाग्द
निहु खोज्ने अनेक बाहाना बाजी हरु भटिन्छन् खोज्दै जाने हो भने । शहनसिल र धोर्यवान हामि किराँत हरु किन उग्र हुदैछौं यति सम्म कि आफु आफुमा नै पनि स्वर्थ खोज्न थाली सक्यौं आफ्नो बिनाश आफैं गर्नु पक्कै मुर्खता हो पहिला आफुलाई सभ्या सचेत बनाउदै एकतामय परिबेशको निर्माण गरौं आपशि सदभाब लाई बढाउदै किराँत एकता लाई मज्बुत बनाउ अनि त यहाँ खुकुरी बम् बन्दुक आबास्याकता नै हुँदैन हतियार त दुर्बल र डरछेरुवा हरुले मात्र बोक्छन् हामि जस्ता बिर र शाहत्यसै पनि यति सानो नेपाल छ बिश्वको नक्शामा हेरौं त एक पटक त्यास माथि यतिको गरिब छ हाम्रो देश । हामि किराँति हरुको त ठुलो दिल हुन्छौं लिम्बुवान खम्बुवान होईन सम्भब भए एउटै किराँत राज्यको निर्माण गर्ने नत्र सिङगो देश नेपाल नै काफी छ हामिलाई । तर हामि किराँती हरु एक जुट हुन भने ढिलाई गर्न हुन्न किन कि हामिले हाम्रो पहिचान बनाउनु छ । हाम्रो अष्तित्वलाई बचाउनु छ । राई लिम्बु होईन आजै बाट अहिलेनै हामि किराँत एकताको यात्रामा जुट्नु पर्छ । यदि हामि किराँत हौं भने किराँत सँस्कार खोज्नुको साथै किराँत धर्मशाष्त्र लेख्ने जमर्को गर्नु पर्छ नत्र आफु आफुनै खोज्नु हो भने यलम्बर र किराँत सँस्कार किराँत धर्मशाष्त्र लाई बिर्शेर आफ्नै आफ्नै राई सँस्कार र लिम्बु सँस्कार लाई मात्र पछ्याउनु पर्छ । तर यहाँ राईमा पनि बाहिङ चाम्लिङ बान्तवा आफ्नै आफ्नै खोज्ने सँस्कार को बिकाश भएको छ त्यासैले सब कुरालाई भुलेर अब किराँत हौं भन्ने आफ्नो किराँत सँस्कार अष्तित्व खोज्नु पर्छ । के हो त किराँत कस्तो हुन्छ किराँत सँस्कार यस्को जबाफ हामि सँग हुन पर्छ । नत्र हामि किराँत हौं भनेर गर्ब साथ भन्न लाज मर्दो हुनेछ । हामि किराँत होईनौं भनेर हामि राई लिम्बु हो भन्दा हुन्छ
लत हाम्रा किराँत पुर्खा हरुको आसिर्बाद रहि रहोस हामि किराँत हरुमा अनि मेलमिलापको कुरा को साथै आफ्नो पहिचानको को लागी एकरुपता आवस । राई ईतिहाँस होइन लिम्बु ईतिहाँस होईन किराँत ईतिहाँस चाहनु पर्छ ।
जय किराँत ।

राज राई किराँत
बिगटार- ४ सुर्के आखलढुङगा
हाल युएई शार्जाह





Comments

raj rai kirant | | raj_rai920@yahoo.com, ....kirantsansar.blogspot.com - 2010-02-15
bisow bhari chhariyera raheka kirant haru, bhutan, barma, ra malasiya tiraka sthai nagarik kirant harule samet hami kirant hou bhanne kura ko batabaran banaunu parchha, yes kurama nepal bhitraka kirant akata badda hunai parchha yedi kirant thanchhou bhane .


s limbu | | shera, - 2010-02-15



sirupate yanbba | | , dc nepal - 2010-02-15
सेवारो संपूर्णपाठकबर्ग तथा किरात समुदायमा राजराईजीको लेख आंशिकरुपमा सान्दर्विक छ/तर वहा लाइ लिम्बुवानको इतिहासबारे ज्ञान कमी छ/लिम्बुहरुको बस्ती भयको स्थानमा सबै जातजाती को आदरसत्कार हुन्छा/राइ,याखा,सुनुवार,देवान सबैसंग बेहेवारी लगातार चली आयको छ/लिम्बू भाषामा तपाईं भन्ने सब्द मात्र हुन्छा/ लिम्बूहरुको भाषा प्राय सबैको मिल्छा/ लिम्बुवानको मूल मुद्दा भनेको राजा पृथ्बीनारायण साहले गरेको संधि, समझौता,ताम्रपत्र आदि को ऐतिहासिक दस्तावेज हो/यही प्रमाणलाइ आधार मानेर लिम्बुवान अधिकार खोज्दै छन/आउनुहोस लिम्बुवानमा यहाँहरुलाइ स्वागत छ/हातमा हात मिलायर देशको बिकाश गरौ/जय किरात!!! जय नेपाली!!!


s limbu | | shera5158@yahoo.com, - 2010-02-15
ek damai ramro bichar ho raj rai ji. ma 100% sahamati janauna chahanchhu. ab hami kirati haru ek hun ekdam jaruri chha tyasai le limbuwan ko yakthungchu lung, rai haru ko khambu samaj sewa, yakkha samaj sewa ra sunuwar samaj sewa ka sabai padadhikari haru lai ma ke anurodha garna chahanchhu bhane ab tapai haru le hami ek kirati haun bhanne soch banai euta brihat bhela ayojana garera ek arkama sahamati ra samarthan jutai 4 watai sangh sanstha haru ko samayojan ek kirati sangha banaun ati abasyak chha ra jati pani nepal ka sabai rai, limbu, yakkha, sunuwar sabai ekbadda bhayema kirati haruko bhalo hunchha bhanne ma dridha biswash rakhdchhu. jay kirat.


se-ta-ma-gu=ra-li | | mongooid@yahoo.com, - 2010-02-15
raj rai ko lekh yak dam ramro chha,ab rai/limbu haru le kirat dharma sastra lekhdai aphno aphno jat sasakar haru lai pani develop gardai samagra ma nepal ka ahindu mongoloid haru yak jut hunu parne abstha chha adi hami kirat,rai,limbu ,gurung,magar, tamanga, sherapa, lagayet sampurna indigenious coomunities le aphno pahichan aphno saskar lai bachauna chahane ho bhane ab hate malo gare ra agadi badnai parchha, mongoloid haru ko abha ko bato bhane ko bon/bonpo religion nature lai pray garne sansar ko sabai bhanda purano dharma ani (one of the oldest civilaisation) asaibhitra kirat sathai pitripuja,bhumipuja, sampurna indigenious communities le atmasath garnu parne ani buddhism sathai asianism(mongoloid)hudai peace ani harmonious society ko develop ma lagna parne dekhinchha,natra bhane hami nepali rai,limbu,gurung magar,tamang jasta mongoloid asian haru matra haina world ko asian-mongoloid haru le aphno pahichan gumaune chhan,belai ma hami le sochnu parne chha natra bholika hamro generation le hami lai dhikarne chhan,sabai mongoloid haru le bujhnu parne ke chha bhane hami hindu hainau,hami lai hindu king,hindu goverment,hindu policies and hindu education system lagayet hindu dharma culture le aja differents mentality banai diye ko chha asto mentality lai hami le change garnu parne hunchha ,hami ma ajhai pani hindu hau bhanne garba chha tyo murkhata bahek aru kehi haina sathai abasar ra sojha sidha lai jhukkayera christian muslim banaune kram pani chhan asko hami le belai ma niraskar garnu parchha,sansar ma harek jat,dharma,saskar, sabai ma ramro ra naramro kura chha,christian hudaima hami super human being hune haina,america,europe ma pani,hatya,hinsa,addiction,rape dukhi garib sabai chhan,nepal ka sojha manish haru lai christian bhayo bhane asto ra testo hunchha bhanera dhatne haru aparadhi haru hun,manchhe haru lai bibhinna lov lalchha ma lagayera dharma change garaunu bhaneko un ko jatibhed,rangabhedh birodh pani chha ra tyo garne manchhe haru le aru dharma saskar lai respect nagare ko bhanera pani bujhna sakinchha,so,hami jo hau tehi rau,aphno jat-dharma ma gaurab garau,respect garau aru lai ani aru bat pani tehi asa garau,aphno dharma,saskar lai bachau,aphu,kirat,mongoloid,indigenious-asian mongoloid bhaye ko ma gaurav garau. dhanyabadh...


raj rai sangam now from dubai | | raj_rai920@yahoo.com, - 2010-02-15
राज राई सेवारो सम्पुर्ण किराँत हरुमा । कमेन्टको लागी धन्याबाद सबै मेरा पाठक हरुलाई, बिशेष सिरुपाते यान्ब्बा को कमेन्ट सहि हो, मलाई लिम्बुवानको ईतिहाँस थाहा छैन, र खम्बुवानको पनि थाहा छैन । किन कि थाहा हुन आवास्याक पनि ठान्दिन म, मात्र किराँत ईतिहाँस थाहा छ मलाई तपाँईको समाजमा सबै सँग बिहेवारी चल्ला त्यो राम्रो र खुशिको कुरा हो तर सबै किराँत समाज तँपाईको जस्तै चेतनसिल छैनन् । लिम्बुवान, खम्बुवान अनि माझ किराँत पल्लो किराँत भन्ने शब्द सँगै लिम्बु सँग बिहे गर्न हुन्न, सुनुवार सँग बिहेवारी गर्न हुन्न भन्ने कुरा लाई पनि उत्पती गराईएको छ यहाँ तँपाँईको लिम्बुसमाज लाई मात्र फोकस दिएर लेखेको होईन यो लेख, सिङगो किराँत लाई समेटेर लेखेको हो, हाम्रो राई समाज मा छ यो कुरा कतै कतै लिम्बु, सुनुवार सँग बिहे गर्न हुन्न भन्ने कुरा । नबुझ्ने किराँत हरुलाई बुझाउन तँपाई जस्ता सक्षम किराँत युबाको आवास्याकता छ आज । तँपाईको पुर्खाहरुले संघर्ष गरेर किराँत को नाम अमर पारे यसमा म पनि त गर्ब गर्छु उहाँ हरु मेरो पनि त पुर्खा हो नि, के मलाई चाँही अलग ठान्नु हुन्छ र ? किराँत लाई टुक्राउनको लागी लिम्बुवान खम्बुवान बनाएको कुरालाई बिर्सन त हुन्न नि । त्यासो त लिम्बु अझै पनि टुक्रिएर जान सक्छ पछि नेम्वाङ, सुब्बा, योङहाङ अलग अलग हुन जान्छ त्यो तँपाईलाई मान्या हुन्न नै त्यस्तै राईमा पनि बाहिङ, चाम्लिङ बान्तावा अलग अलग पहिचान मा जान सक्लान जस्तो अहिले राई लिम्बु जस्तै, तर त्यो खुशिको कुरा होईन । किराँत हरुले आफ्ना आफ्ना ठाँउमा धेर थोर संघर्ष गरे नै तर मैले धेर गरें भन्दैमा आफ्नो भाग अलग अलग खोज्नु हामि जस्तो ठुलो र महान मन भएका किराँत हरुलाई सुहाउदैन । त्यासैले लिम्बु हरुले पृथ्बिनारायण शाहाको कुरा लाई जोडेर जाल साझी बाट हराईएको कुरालाई उठाउदै अन्या किराँत हरुलाई भुल्न खोज्नु हुन्न त्यास्तै राई हरुको पनि त आफ्नै कथा ब्याथा होलान ति कुरा लाई लिएर अन्या किराँत लाई अलग सोच्न पक्कै राम्रो होईन त्यासैले हामिले किराँत अष्तित्व चाहन्छौं भने किराँत एक हुनु मात्र बिकल्प हो । हो मलाई यो चाहि स्पस्ट नै थाहा छ । अब लिम्बुवान खम्बुवान पाएर नै आफ्नो जित ठान्छन भने, आफ्नो गुमेको कुरा हरु पाएको ठानेर खुशि हुन सक्छन र आफ्नो किराँत अष्तित्व बचाउन खोज्छन भने त्यो मुर्खता मात्र हुनेछ त्यस्ले हामि किराँतको कहिल्यै भलो हुने छैन । जय किराँत


| | arsampang@ymail.com, dcnepal - 2010-02-15
raj g , huna ta ahile hamro desko sampurna- sasakiya,jatiya, chhetriya, aarthik-samagik isthithi nai yo halat ma 6.tai nikash khojne kram jari nai 6,yes ma hami sabai aasabadi hunu par6. ra aaja yo tapain ko bichar ma mero pani sahamati.yesto barema malai dherai gyan ta chhaina,baru sambhab vayesamma tapaile yesto bichar ra kuraharu lai sabaitira puraunuhos, hamro tyo bivinna sastha- yayokha,chhuma,chumlung aadi sammandhit thauharuma yo kura pugnu jaruri 6 jasto malai lagchha. tapain ko lekh padera ma aavari chhu.


tbkulung (kirati) kabul. - 2010-02-15
raj rai jee sewa, tapain ko lekh attinai uttam lagyo yo kura haami sabai kirati samudaya le rai, limbu, nabhanera haami sabai eautai kirati haun bhanne bujhnu jaruri laagyo ra yesto kissim ko gyanbardak kura puna dhohoryauna anurodh gardaachhu jai kirati...tbwalakham


raj rai kirant | | raj_rai920@yahoo.com, - 2010-02-16
sanskar ra sanskriti lai rajniti bata tadha rakhnu parchha jaya kirant


akash | | but.ur@hotmail.com, - 2010-02-16
why people are try to escape from truth? just seek truth. we r all human being. learn and share how to civilized each other. how can we serve each other? one nation under one god. just serve the truth. don't let to rule by devil. preach the truth. other wise ...please forgive me lord


p.rai | | rai545@yahoo.com, - 2010-02-16
raj jee yo alik man parena malai chai yeso garnu parcha uso garnu parcha bhannu bhanda kirant sanskar k ho bhanne barema lekh lekhaun na plz malai lagcha tapai lai pani tha chaina hola so yes barema study garnus ani lekh lekhda ramro hola ra k ho bhanne barema janera aru lai janakari dina ramro hola ki ani ma pani kirant ko santan nai ho ra malai lagcha hami sabai nepali haru haun tehi kafi chaina ra? aru k chahiyo ra baru sakincha bhane nepal lai bchaune tira lagaun na yo jatiya kura liyera kina basne jatiya kura garnu huncha bhane nepal ma t k sansar ma jamma 2 jaat chan tyo ho naari ra purus haina ra thanx raj jee bhul bhaye maf garnu hola


raj rai kirant | | raj_rai920@yahoo.com, - 2010-02-17
पि राई ज्यु कमेन्ट को लागी धन्याबाद, नेपाल बचाउन त खै प्रचण्ड बाबुराम जस्ता मान्छे तातिएर त भएन । तँपाईको कुरा सहि हो । बिश्वमा मान्छे २ जात मात्र हो त्यो त मुखले भन्ने मात्र हो, नत्र मान्छे किन आफुलाई मुस्लिम भन्छ, ख्रिष्टियन भन्छ, हिन्दु भन्छ, त्यास्तै किराँत पनि त एउटा हो, मेरो भनाई यो हो कि हामि किराँत चाँही किन छरपस्टिएर बस्नु ? अरुले चाहिं आफ्नो संस्कारको प्रचार प्रसार बिश्व भरी गरेर आफ्नो अष्तित्व फैलाउन हुने तर मैले हामि आफ्नो सँस्कार सँस्कृति खोज्न एक हुनु पर्छ भन्दा गल्ति पक्कै होला जस्तो लाग्दैन । बिश्वको टेन्सन लिएर हामि जस्ता ले केहि गर्न सक्दैनौ । आफुले जति सक्ने सम्भाबना छ त्याति मात्र गर्ने हो मान्छेले । जात जातीमा स्वर्थको कुरा होईन यहाँ आफ्नो ईतिहाँस, पहिचान सँस्कार सँस्कृति लाई बचाउन हुन्न भन्ने मान्छे कोहि होला र बिश्वमा ? हो मलाई किराँत भित्रको पनि राई भित्रको पनि बाहिङ भित्रको पनि हजुपाछा को चाँहि सँस्कार थाहा छ अलि अहिले सम्म मेरो सँस्कार त्याहि हो, तर म चाहन्छु किराँत सँस्कार को खोजी गरौं भन्ने । किराँतहरुमा एउटा अनुरोध जस्तो हो किन कि अहिले मैले सकेको यति नै हो किराँत सँस्कार थाहा होला हामिमा तर त्यो कुरालाई सबैले छल फलमा ल्याएर सबै किराँत हरु अगाडि बड्न पो ठिक होत, आफु आफु हिडेर त नेपाल बचाउन झन गारो हुन्छ नि । मलाई राजनिति मन पर्दैन, मात्र सँस्कार सँस्कृतिको सवालमा लेखेको हो । सँस्कार र सँस्कृति राजनिति बाट सधै अलग हुन्छ । जय किराँत


dilip | | , who are kiratis - 2010-02-17
title: nepal's history never told on jan. 17th, by: diliprai kiratas-mongloid in race first appear in the yajur veda (shukla ....16; krisha iii.4,12,1), and in the atharva veda (x.4,14), 1500 b.c – 1000 b.c the term “nepal” is first found in ‘atharva parishista’ (4th century b.c.) derived from a tibetan word “nebal.” suniti kumar chatterji, the chairman of the asiatic society and a professor at the calcutta university in india, has verified this historical fact. in the tibetan language nebal means “a house of wool”. the term “kirat desh”or kirat country is found in the earlier documents such as veda and other ancient hindu texts. the kirat desh extended from himachal pradesh, in northwest india, nepal (central) to tripura (east) and all the way to chittagong in the south as mentioned in veda and other ancient hindu texts. today kirat people live in nepal, sikkim, ...am, bhutan and burma. interestingly there are still find mon khmer kirat ethnic group in himachal pradesh. you can google ” mon khmer kirat” and you know what i am talking about. this site gives information about kiratas civilization in the himalayas. ....tripura.org.in secondly the sanskrit meaning of kirata in the first place is indigenous with phrase “kiram atati bhramati yah” meaning one wandering over the forests and mountains. therefore the indigenous nationality of nepal are kiratas. g.p singh had already identified the newaris, gurungs, magars and lepchas as kiratas beside the usual rai & limbu. he even stated that the thadus or tharus occupying the tarai region from nepal and eastern rohilkhanda along the frontiers of oudh to gorakhpur are supposed to be identical with the kiratas.(the kiratas in ancient india, 1990) dor bahadur bista through linguistic had identified that kiratas are all the indo-mongoloid group. he wrote that the kirat descendants include all indo-mongolian people speaking various tibeto-burmese dialects as their mother tongue, the principal of which are the rai, limbu, yakkha, sunuwar, jirel, hayu, gurung, magar, thakali,tamang, thami and chepang in the hills, and the tharu, danuwar, bote majhi, dhimal, meche, koche in the plains. he also cited that the earliest newar of kathmandu are also thought to belong to this group.(fatalism and development, 1991) this shows that adivasi janajatis (indigenous nationalities) of nepal are kiratis thereby solving the issue of unity, not ethnic, division. about nepal: keith dowman in his work “power places of kathmandu” said legend written down in the newar chronicles records dynasties of pre-historical, pastoral kings history and most importantly provided by archeological evidence of urban settlements, begins only with of the mongoloid, kirata people, who ruled the valley two thousand years ago and formed the matrix of the valley race. the kiratas were conquered by southern, aryan, invaders, called the licchavis, in the fourth century. with the establishment of a stable licchavi dynasty, the kathmandu valley entered the mainstream of cl...ical indian culture with a sophisticated urban society. the brahmin priests who accompanied the licchavis accelerated the process of “sanskritization”, which brought the mongoloid people into the indian fold. anil chitrakar in his article yalambar: king of the kirants writes, legend has it that yalambar was the first king of the kirant dynasty to rule nepal. people also believe that the newar name of patan yala is actually named after this king, who is worshipped as akash bhairav. near the patan durbar square, one can see the archeological site of what is believed to be the remains of this kiranti kings palace. we have so little information on the kirant dynasty, yet there are numerous legends and tips that lead us to the kiranti everywhere. it seems that numerous rituals, festivals, icons and names of places that we see in the kathmandu valley are from the kirant period. there is a neighborhood in the northern part of patan city known as chyasal. it is said that here, 800 (chyasa in newari is 800) kiranti warriors fell to the invading lichhavis. according to sudarshan raj tiwari (temples of the nepal valley, 2009) the bal kumari mandir of chyagal, patan, was originally a kiranti temple. apparently, there are many temples around patan that date back to kiranti times and are rectan...r in shape. they usually house bhairav and bhimsen, as well as bal-kumari ajima and other mother goddesses which the kirants worshipped. they are said to have been renovated during the malla times. tiwari claims they are obviously designs from the kirat domain. there is further evidence that these are of kiranti origin as mary s. slusser has written: there are two sites in patan where the kiranti maintain t...tional ties. one of these, the siddhalaxmi temple near tyagal-tol attracts certain kiranti families for the annual worship of their clan god, the kuldevata (degu devali). the other site, tikhel, southwest of the old city proper, kirants recently restored a shrine in deference to their t...tion that a kirata temple once stood here. even more intriguing than the legendary ...ociation of the kirata with patan is modern custom that provide a link with the kirati of eastern nepal, a people who are perhaps kirata descendants. slusser adds: what, if not some ancient ...ociation, should bring modern kirantis of distant and inaccessible eastern nepal to a particular temple site in patan, or induce them to foregather. (nepal mandala pp 96-97). one shocking conclusion that tiwari comes to in his book is his belief that the jyapus are the descendants of the ancient kirants of kathmandu valley. he states pottery as a t...tional trade among newars has remained the purview of the prajapati, the awale and the kumah, all of whom are believed to have kirat origins. the kirants are said to have settled in many different locations around the valley besides gokarna and patan. there is much evidence of their residence in thankot and hadigaon (originally andipringga in kiranti just as pharping was called phalapringga and khopa now bhaktapur was khopringga). tiwari states here, at dabal, the pole is raised in honour of the goddess of andipringga. it is an obviously kirat new years announcement and honours both the king and the tutelary goddess, albeit in different places. the tutelary god bhairav with his face mask, similar to that of bhuteshwor bhairav is believed to be a representation of the kirat king and is also seen in various other places in kathmandu valley speculated to be kirat seats of power or a palace. the similarity in place names of tistung-palung-chitlang to the south of chandragiri hills, now inhabited by the hale and gwa caste groups of newars, and chepang area, as well as the linguistic relations between the chepangs, newars and kirats indicate they could have common ancestry and could be descendents of the nagas. the newar name for patan, yala, is believed to originate from the kirat king yellung or yalambara, the alleged founder of the dynasty and the city. chyasal-tol is believed to commemorate the 800 kiratas slain in battle with the lichchavis (tiwari, 2001). so relearn your nepal’s history dude. face the facts. kiratas history is never taught in nepal school because the government had always been a indo-aryan after the modern nepal was founded in 1769 ad. 1. lack of kirat knowledge 2. just wanted kirat history to be forgotten with times. but kirat history in nepal was the most important cause kirat pave way for development of nepal.as mentioned by the scholars above, taxation’s, city planning, layouts were started by the kirats. some of the city like patan were built by kirats. later lichhavis from the south after defeating kirats only built from whatever kirats had left. the vishnu purana(an ancient hindu texts) mentioned that the chatur-varna or four cl... social system was absent in kirat desh or land of kirat in the east and the yavanas(greek) and kambojas(iranian), etc. in the west. again dor bahadur bista in his work “fatalism and development” mentioned that kirat society did not have any caste system. he even describe in his book on how the ruling brahmins and chtteris tried to divide rai-limbu into caste system.bista wrote “even after the unification of nepal the kirat people still maintain the practice of casteless society.” in an attempt to induce the caste system among the kirat group, in the coronation ceremony of his majesty, king birendra, in 1975, a *limbu was nominated as a shudra, and a shrestha as a vaishya. subsequently, some priests initiated four boys from rais into chettri status in total cont...ction with the earlier act of treating limbu. these are some typical examples of expedient behavior by the ruling cl... to divide the kirat group and bringing them into caste system.” (*gurung was nominated in the coronation of king mahendra) according to the work “nepali rajniti ma adhekhai sachai”(hidden facts in nepalese politics) by gopal gurung,many of the original kirat religion “mundhum” was banned during the hindu rana government and all sort of kiranti documents were burned and destroy which the office used to call jatiya nasta bivag. do you have any idea about this? after the founding of modern nepal by p.n shah, the four indo-mongloid group namely magar, gurung, rai and limbu or magurali communities were never given equal opportunities by tagadhari (thread-wearing) or vedic aryan government. since the tagadhari group could not enslave magurali communities, they send men from magurali to join british army as gurkhas, for obvious reason. with this the so called vedic aryan knew that they had absolute 100% in governing nepal. in return the british government paid the nepal government for every gurkha enlisted. but tamang, another indo-mongloid ethnic group were not allowed to join the british army because the tagadhari government wanted them to become porter in nepal to do menial job. all this is recorded down in muluki ain (national code of nepal) of 1854 set by j.b rana. according to this muluki ain (national code of nepal), the four indo-mongoloid group magar, gurung, rai and limbu were cl...ified under “namasine(unslavable) matawalis (liquor drinkers)”.the same code prevented tamangs(indo-mongoloid) ethnic group from joining british-india army and any government jobs in nepal, except as pipa (porter) in pipa goswara office in singha durbar in kathmandu. you can read this and more discrimination against the indigenous people in nepal in article “nepal: forms and origins of discrimination” by krishna b. bhattachan. some facts! govinda bahadur tumbahang in his work (endangered species) wrote ” the present district solukhumbu is the corrupt form of sorakhambu, a nepali term which means ’sixteen khambus’. it suggests that there are sixteen major groups of the khambu community, but their identities are still unclear. khambu is also called rai, which many think is a title conferred upon them by the shah kings. it has many sub-communities that speak distinct languages.” and many places in nepal have tibeto-burmese origin like palpa, sanepa, banepa, dilpa, jhapa, bajang, dang, libang, kerung, morang, syangja etc, despite names have gradually been hindunised. [the kathmandu post, friday april 3, 2009] kirateshwor mahadev in mahabharat, who is believed to be a disguised form of shivaji, does not wear sacred thread, is considered as a karati deity and worship by kirati people. so my friend this is the truth and reality of kirat people in nepal. these are some of the history of nepal never told because for past 200+ years since the founding of modern nepal, the government had always been an indo-aryan people who are hindus. these people had suppressed indigenous kirat culture and religion. nepal first king yalambar fought in the mahabharata war where he was protecting nepal’s sovereignty. if yalambar haven’t fought in the mahabharata war, nepal wouldn’t have existed today. nepal would have become part of greater india. it is therefore a great way to remember him by observing “yalambar day” nepalese in uk has already started observing yalambar day from this year. nepal need to start observing “yalambar day” soon. buddhism: 563 b.c. prince siddhartha gautam (lord buddha) born in lumbini. he came to kathmandu during the rule of the 7th kirati ruler, king jitedasti. ....nepalelectionportal.org during the rule of the 14th kirat king sthunko, the indian emperor ashok came to the kathmandu valley with his daughter, princess charumati. during his stay in the valley, he had four stupas built in four directions and one in the centre of patan. en.wikipedia.org forward this to your friends, my friend. we need to correct all the wrongs that has been written in the context of nepali history if nepal is to progress. many of these history are never taught in nepalese school and those that are taught are ficious by nature. we need to be truth about ourselves if nepal is to go forward.

शुक्रवार, 5 फ़रवरी 2010

खम्बुवान कि किरात प्रदेस - किन्दर राई

यो लेख तयार गर्दागर्दै संविधानसभा राज्य पुनस्रंरचना तथा राज्यशक्तिको बाँडफाँड समितिले १४ प्रेदशसहितको संघिय नेपालको स्वरुप पारित गरेकोछ । जसमा लिम्बुवान र किरात प्रदेश किटान भइ सकेकोछ । एकीकृत नेकपा माओवादी र एमाले सभासदहरुको एकमत भएर १० जातीय नाम सहितका १४ प्रदेश बहुमतको आधारमा पारित भएका हुन् । संबिधानसभाले यसलाई पुर्णरुप दिन अझै बाँकि रहेको अवस्थामा यस लेखको औचित्य रहनेहुनाले यसलाई प्रकाशन गरिएकोछ ।

खम्बुवान कि किरात प्रदेश

किन्दर राई

पृष्टभूमीः
नेपाल संघीय गणतन्त्रमा जाने निश्चित प्रायः भएको हालको सन्दर्भमा पूर्वी नेपालको किरात जातिहरुमा पनि आफ्नो संघीयताको संरचनाको बारेमा सामान्य बहसदेखि सशक्त आन्दोलनका कुराहरुसम्म चलिरहेको छ । सबैले जानिरहेको तथ्यलाई हेर्ने हो भने पूर्वी नेपालको लिम्बु राई सुनुवार र याक्खालाई नै किरात भनिन्छ । इतिहासका अनुमानका हरफ र विभिन्न विद्धानहरुको हवाला दिएर कतिपयले मोरङ्गका धिमालदेखि लिएर अन्य भित्री मधेशको दनुवार हुँदै पश्चिमका मगर गुरुङ्गसम्म किरात हुन् भनिएको पाइन्छ । तर यहाँ भने इतिहासका पानाहरुको सहायताविना स्पष्टसँग भएको तथ्यलाई मात्र लिने हो भने यी राई लिम्बु सुनुवार र याक्खाहरुलाई नै किरात भनिन्छ । भाषा र संस्कृतिमा विभिन्नता वा थोर बहुत समानता भएपनि स्वजातिको रुपमा वैवाहिक सम्बन्ध कायम भइरहेको अवस्था रहेकोले यी जातिहरु सामाजिकरुपमा पनि पारिवारिक एकताको शुत्रमा बाँधिएका छन् । त्यसमा पनि कतिपय याक्खाहरुलाई त राई नै भनिने र लेखिने गरेको पनि पाइन्छ ।

सत्तामा रहॆका केही मुल पार्टीहरुले नै संघीयताको बारेमा नकारात्मक सोच राख्दाराख्दै पनि जातीयता भौगोलिकता ऐतिहाँसिकता र भाषिक आधारमा संघीयतामा जाने बढी से बढी सम्भावना रहेको छ । यस्तो अवस्थामा किरात जातिहरुभित्र पनि यसको बहस चल्नु स्वाभाविक हुन आउँछ । साँच्चै भन्ने हो भने हालसम्म संघीय संरचना र यसको सुनिश्चितताको लागि सबैभन्दा धेरै बहसदेखि आन्दोलनसम्म भइरहेको क्षेत्र पूर्वी नेपालको किरात क्षेत्र पनि एक हो भन्दा अत्युक्ती नहोला ।

किरात एउटा ऐतिहासिक शब्दः

किरात शब्द महाभारतकालीन समयबाट चिरपरिचित हुंँदै आएको शब्द हो । नेपालमा लिच्छवीकालभन्दा अगाडि करिब २५ सय वर्ष राज्य गरेको जातिहरु किरात जातिहरु हुन् । एउटा ऐतिहासिक जातिको ऐतिहासिक शब्द हो किरात । नेपालको सामान्य इतिहास अध्ययन गर्ने जो कोही पनि किरात भन्ने शब्दसँग परिचित छन् र नेपालको पूर्वी पहाडका यी राई लिम्बु सुनुवार र याक्खाहरु नै यी किरात राजा यलम्बरका सन्तान हुन भन्ने समेत बुझेका छन् ।

यसर्थ जातीयताको आधारमा संघीय राज्यको स्थापना भएमा यी जातिहरुको बसाइ पनि आसन्न स्थानमा रहेकोले एउटै किरात प्रदेश माग्नु पर्दो हो भन्ने लाग्नु स्वाभाविक हो । भौगोलिक र जातीयताको यस धरातलमा रहेर किरात राई यायोक्खाले यसको तेश्रो राष्ट्रिय सम्मेलनदेखि किरात स्वायत्त प्रदेश राज्य को अवधारणा स्पष्टरुपमा अघि सारेको छ । रामेछापको केही भाग ओखलढुङ्गा उदयपुरको केही भाग खोटाङ्ग सोलुखुम्बु भोजपुर संखुवासभा धनकुटा पाँचथर ताप्लेजुङ्ग तेह्रथुम इलाम र सुनसरी र मोरङ्गका केही भागलाई समेटेर किरात प्रदेश राज्यको भूभागको प्रस्ताव गरेको छ । थारु राजबंशि र यादवहरुको बाहूल्य भएको तराईका भुभागहरुमा किरात राई यायोख्खाले दावी गर्नुपर्ने कुनै आवस्यकता देखेको छैन र दावी गर्नु उचित पनि होइन । यो राज्य वा प्रदेशभित्र जनसंख्या र भूभागको आधारमा विभिन्न स्वायत्त उपप्रदेशहरु तथा स्वायत्त जिल्लाहरुको अवधारणा पनि ल्याएको छ । जस्तो किरात राईहरुको बाहुल्य भएको क्षेत्रमा खम्बुवान स्वायत्त उपप्रदेश लिम्बुहरु बाहुल्य भएको क्षेत्रमा लिम्बुवान स्वायत्त उपप्रदेश सुनवारहरु बाहुल्य भएको क्षेत्रमा कोइचवान स्वायत्त जिल्ला र याक्खाहरु रहेको क्षेत्रमा याक्खा स्वायत्त जिल्ला रहने व्यवस्था गरेको छ । त्यसैगरि यसभित्र रहेका अन्य जातिहरु जस्तो शेर्पा क्षेत्रीहरुको बाहुल्य भएको क्षेत्रहरुमा उनीहरुको स्वायत्त उपप्रदेश वा जिल्ला पनि रहने कुराको प्रस्ताव गरेको छ ।

यसरी धेरै थरिका किरातहरु सम्मिलित एउटा प्रदेश वा राज्य हुने भएकोले यसको कार्यकारी प्रमुख मुख्यमन्त्री वा संविधानले व्यवस्था गरेको पदमा यी माथि उल्लेखित किरातहरुले पालैपालो रहने व्यवस्था उल्लेख गरिएको छ ।

ऐतिहासिकता अंगाल्दै लिम्बुवानः

माथि नै भनियो कि हामीहरुमध्ये धेरैलाई लाग्नसक्छ जातीयताको आधारमा संघीय राज्य भएमा किरात भनेर चिनिएका चारै थरिका किरातहरु एउटै राज्यमा आउने छन् र एउटै किरात प्रदेश वा राज्य बन्ने छ । तर किरात जातिहरुमध्ये दोश्रो ठूलो जनसंख्या भएको लिम्बु जातिहरुले पृथ्वी नारायण शाहले नेपाल एकिकरण गर्दाको अवस्थालाई आधार मानेर छुट्टै लिम्बुवान राज्यको माग गरिरहेका छन् । पृथ्वी नारायण शाह वा उसको सन्ततिले नेपाल एकिकरण गर्दा तत्कालीन लिम्बुवान राज्यलाई हराउन नसकी जालसाँझी गरेर हराइएको र अन्त्यमा जे जसरी हराइएको वा सम्झौता भएको भएपनि लिम्बुवानभित्र भूमिमाथिको अग्राधिकारी लिम्बुहरु नै रहने भनेर लालमोहर गरिदिएको तर त्यो अधिकारहरु पनि बिस्तारै बिस्तारै भूमिसुधारको नाममा खोसिएको भन्ने तथ्यको आधारमा हाल लिम्बुवान राज्य छुट्टै रुपमा हुनुपर्छ भनेर लागिरहेका छन् । यसको लागि दर्जनांैको संख्यामा लिम्बुवानवादी पार्टी तथा संगठनहरु कि्रयाशील छन् । केही लिम्बुवानवादी पार्टी संगठनहरु यतिसम्म उग्र स्वभावका छन् कि हालका नेपाल सरकारलाई आफ्नो सरकार होइन भनेर लिम्बुवान क्षेत्रमा मन्त्रीहरु पुग्दा छिमेकी देशको मन्त्रीहरु हुन् भन्ने समेत गरेका छन् । यस्ता कट्टर लिम्बुवानवादीहरुको धारणा के छ भने पूर्वााचलका जिल्लाहरुमा जुन जुन जातिहरुको अवस्था जेजस्तो भए पनि पृथ्वीनारायण शाहकालीन अवस्थामा लिम्बुवानको सिमा रेखा जहाँसम्म थियो ऐतिहाँसिकताको आधारमा हाललाई पनि त्यही कायम रहनु पर्दछ । उहाँहरुलाई हराएर नेपाल एकिकरण गर्ने शाह बंशको शासन समाप्त हुने बितिक्कै लिम्बुवान राज्य छुट्टै स्वतन्त्र भएको उहाँहरुको तर्क छ । यस पुरानो सिमाना अनुसार भोजपुरबाहेक पूर्वााचलको दुई अाचलहरु कोशी र मेचीका जम्मा ९ वटा जिल्लाहरु उहाँहरुको सिमाभित्र पर्दछन् । जसमा अरुण नदी पूर्व उत्तरमा चीन दक्षिणमा भारत र मेची नदी पश्चिम यति चार किल्लाभित्रको संखुवासभा धनकुटा तेह्रथुम सुनसरी मोरङ्ग ताप्लेजुङ्ग पाँचथर इलाम र झापा पर्दछन् । नरमदेखि सशस्त्र हतियार नै उठाउन चाहने कट्टर लिम्बुवानवादी पार्टी वा संगठनहरु दर्जनौंको संख्यामा हुनुले भने सामान्य लिम्बुहरुलाई अन्योल बनाएको छ । धेरै टुक्रामा विभाजित भएपनि लिम्बुवान छुट्टै राज्यको मागको कुरामा भने एक मत देखिएको छ । संघियता प्रति उदासिन कांग्रेश समर्थक लिम्बुहरु लिम्बुवान प्रति जेजस्तो धारणा राखेपनि यसको बिरुद्धमा छैनन् । त्यसैगरि एमाले भित्रका लिम्बुहरु लिम्बुवान प्रति सकारात्मक नै छन् र अन्य स्वतन्त्र लिम्बुहरु मिश्रित किसिमका छन् तर लिम्बुवान प्रति प्रतिरोध गर्न चाहँदैनन् । माओवादी समर्थक एक हिस्साको लिम्बुहरु भने सकभर बृहत किरात प्रदेशकै पक्षमा रहेका छन् तर छुट्टै लिम्बुवान हुनु पर्ने कुराको सम्झौतामा आएका छन् । बृहत किरात प्रदेश वा छुट्टै लिम्बुवान राज्यको माग गर्नु उहाँहरुको आत्मा निर्णयको कुरा हो । अन्य किरातहरुले बन्धुत्वको आधारमा बृहत किरात प्रदेशको लागि एक भएर जाउँ भन्नसम्म सकिन्छ ।

अन्य किरातहरुको चाहनाः

किरातहरुमध्ये राई अर्थात खम्बुहरुको साझा सामाजिक संस्था किरात राई यायोक्खाको अवधारणा यस अगाडि नै उल्लेख भइसकेको छ । हामी पहिचान पहिचान भन्दै अतिवादी भएर सानो सानो झुण्डमा टुकि्रएर जाने होइन मध्यमार्गि भएर एउटा ठूलो समूहको आवाज लिएर बृहत किरात प्रदेश वा राज्यको स्थापना गर्नुपर्छ भन्ने अवधारणा सबैभन्दा सन्तुलित धारणा हो । केही ठूला पार्टीहरुले नै जातीयताको आधारमा देशको संघीय संरचना गर्नुहुन्न भनिरहेको अवस्थामा कसैले लिम्बुवान कसैले खम्बुवान कसैले कोइचवान माग्न थालियो भने यो एउटा बृहत किरात प्रदेश मात्र पनि नपाइने अवस्था आउनसक्छ । यसैकारण हो कि हालै सम्पन्न किरात राई यायोक्खाको चौथो महाधिवेशनले बृहत किरात प्रदेश राज्य को प्रस्तावलाई पुनः पारित गरेको छ । किरात राई यायोक्खाले नै किरात राईहरुको राष्ट्रिय स्तरका कलाकारहरुलाई पूर्वााचलको जिल्लाहरुमा सांस्कृतिक अभियान नै चलाएको थियो । भातृत्वको भावले लिम्बुवानवादी मित्रहरुलाई पनि किरात राई यायोक्खाले भनिरहेको छ आउनुहोस् हामी एउटै बृहत किरात प्रदेशको स्थापना गरौं ।

याक्खा र सुनुवारको आधिकांशले बृहत किरात प्रदेशको पक्षमा रहेकाछन् र किरात राई यायोक्खाले अधि सारेको अवधारणा प्रति सहमत हुने देखिएकोछ । किरात भएर यो बृहत किरात स्वायत्त प्रदेशको प्रस्ताव मान्य नहुने कुनै कारण देिखंदैन ।


राई भित्रको खम्बुवानवादीः

राईलाई जनाउने वास्तविक शब्द ूखम्बुू पनि हो । किरात प्रदेशलाई इन्कार गर्दै पूर्वका लिम्बुहरुले छुट्टै लिम्बुवान राज्य मागेजस्तै राईको मात्र छुट्टै राज्यको माग गर्न चाहने राईहरु खम्बुवानवादी हुन् । यस्ता राईहरुको संंख्या ज्यादै कम भएपनि विभिन्न गुट उपगुटमा विभाजित छन् । हुन त उनीहरु आपुूलाई सशस्त्र संघर्ष गरिरहेको राईहरुको प्रतिनिधित्व गर्ने पार्टी ठान्दछन् तर आफैँ सानातिना कुराहरुमा सानासाना आकारहरुमा टुकि्रन्दै गइरहेकापनि छन् । यसले गर्दा उनीहरुले अलि अलि रहेको राईहरुको विश्वास पनि गुमाइरहेका छन् । कुनैपनि जन आधार नभएका यी गुटहरुले चन्दा असुलेर कहिलेकाहीँ प्रहरी चौकीमा बन्दुक खोसेर केही चर्चामा आउने गरेका छन् । भविष्यलाई छाडेर हेर्ने हो भने हालसम्म राई जातिहरुमध्ये खम्बुवानवादीहरुको भरपर्दो र बृहत पार्टी बन्न सकेको छैन । बहुसंख्यक राईहरु बृहत किरात प्रदेश नै चाहन्छन् यस विचारको नेतृत्व किरात राई यायोक्खाले घन्काइरहेको छ । बाँकी एनेकपा माओवादी र नेकपा एमालेसँग भने लिम्बुवानबाहेक बाँकी सबै किरातहरु सम्मिलित किरात प्रदेशको अवधारणा भने मेल खाएको छ ।

गैर राई सहितको खम्बुवानः

केही महिना अगाडि नेकपा एकिकृतका प्रवक्ता तथा एमालेका भूपु सांसद टंक राईले एउटा लेख मार्फत किरात स्वशासित खम्बुवानको प्रस्ताव ल्याउनु भएको छ । लिम्बुबाहेकका अन्य किरातहरुराई सुनुवार र याक्खाको लागि एउटा खम्बुवान राज्य रहनुपर्ने र त्यसमा सुनुवार र याक्खा पनि समेटिनु पर्ने धारणा उहाँको छ । सुनुवार र याक्खाहरुको तुलनामा राईहरुको संख्या धेरै भएकोले ूमनलागे खम्बुवानमा आउन मन नलागे जतासुकै जाउन खम्बुवान मात्रै एक्लै बनाउँलाू भनेर यो अवधारणा ल्याउनु भएको हो वा माओवादी भन्दा फरक हुन चाहनु भएको हो यो धारणा त्यति पाच्य देखिदैन र बृहत किरात प्रदेश वा राज्य भन्दा संकुचित पनि लाग्दछ । हामी राईहरु ज्यादै ठूलो र फराक ९दचयबम० सोचाइकासाथ चलिरहेको बेला यस्ता धारणा हाँस्यस्पद लाग्दछ । उहाँको एउटा तर्क छ ूपूर्वमा लिम्बुहरुले लिम्बुवानको लागि लडिरहेको हुनाले हामीले अब खम्बुवान कै लागि लडनुपर्छ त्यसो भएमा भविष्यमा सम्पूर्ण किरातहरुको एकताको बाटो खुल्ला रहन्छ ।ू त्यो उहाँले सोचेको भविष्यको एकताको सम्भावनाको कुरालाई अहिल्यै नै किरात राई यायोक्खाले उठाइरहेकोमा सहमति जनाउनमाचाहिँ उहाँलाई के कुराले अप्ठ्यारो पारेको छ किन भविष्य भनीरहनुभएको छ जवकी सम्भावनाहरु आजको राजनैतिक अवश्था हो ।

त्यसैगरि एउटा अनलाइन पत्रिकामा एकजना मित्रले एउटा खम्बुवानवादी लेख प्रकाशन गर्नु भएको रहेछ । तर लेखको शिर्षक चाही छू किरातहरुलाई फुटाउने षडयन्त्रू । बृहत किरात प्रदेश वा राज्य शब्द नै छाडेर खम्बुवान भनेर हिड्ने आपुू अनि अरुलाई किरात फुटाउन खोजेको आरोप लगाउने यो कस्तो हाँस्यस्पद नौटंकी हो जबकि लिम्बुवान खम्बुवान कोइचवान र याक्खावान भनेर छुट्टि सकेपछि हाम्रो एकता कहाँ र कसरी रहन्छ भावनात्मक एकता भन्ने कुरा त सबै नेपालीबीच हुनु नै पर्छ नि होइन र

किरात राई यायोक्खा एउटा छुट्टै पार्टी नभएर विभिन्न पार्टीको लेबल लागेकाहरुको समूह जस्तो भएको आरोप उहाँको रहेको छ । किरात राई यायोक्खा निश्चितरुपमा एउटा सामाजिक संस्था हो । के सामाजिक संस्थामा कुनै राजनितिक बिचारधाराको मान्छे बस्न पाइदैन यो अर्को हाँस्यास्पद जिरह हो उहाँको । कि सामाजिक संस्था भनेको अर्कै ग्रहबाट आएर चलाउनु पर्ने कुरा हो हालसम्मको अवस्थालाई हेर्ने हो भने यसले सबै राजनितिक बिचारधारा भएका राईहरुलाई सन्तुलित ढंगले समेटिरहेको छ र हालको राजनैतिक संक्रमणकालीन अवस्थामा सन्तुलित भूमिकाकासाथ अगाडि बढिरहेको छ । तर किरात राई यायोक्खा जस्तो सामाजिक संस्था जतिको पनि आफ्नो पार्टीको हैसियत हुन नसकेकोमा उहाँको एउटा िपंडारुपी बर्बराहट बाहेक केही होइन कि जस्तो लाग्दछ ।

निश्चित रुपमा किरात राई यायोक्खाले राजनिति गर्दैन तर यसले बृहत किरात राईहरुको भावनालाई समेट्ने कोशिस गर्दछ र हालसम्मको कि्रयाकलाप र राईहरुको सहभागितालाई हेर्दा यो एकहदसम्म सफल पनि देखिन्छ । यसले लिएको संघीयताको सवालका कुराहरुलाई आत्मासात गरेर लागु गर्ने काम राजनितिक पार्टीहरुको हो । यो अत्यन्तै शक्तिशाली दवाव समूह पनि हो । अति स्वयंम र सन्तुलित सोचाई भएको बृहत सामाजिक संस्था किरात राई यायोक्खा नै हो । त्यसैले यसले संघीयताको सवालमा किरात शब्द छोडेको छैन र छोड्नु पनि हुँदैन ।

मुख्य राजनितिक पार्टीहरुको धारणाः

एनेकपा माओवादीः

संघीयताको बारेमा सबभन्दा पहिले र सबभन्दा स्पष्ट धारणा राख्ने पार्टी एनेकपा माओवादी हो । जनयुद्धको बेला नै पनि हाल किरात राई यायोक्खाले जस्तै लिम्बुवान समेत समेटिएको बृहत किरात प्रदेशको घोषणा समेत गरेको थियो । त्यसपछि लिम्बु अर्थात याक्थुम्बाहरुले छुट्टै लिम्बुवानको माग उठाउँदै आएपछि आफ्नो संघीयताको संरचनामा लिम्बुवान पनि छुट्टै एउटा राज्य थप गरेको छ । हाल माओवादी को भातृ संगठनको रुपमा एउटा किरात राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा र अर्को लिम्बुवान राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा छुट्टा छुट्टै संगठनहरु कि्रयाशील छन् । एनेकपा माओवादीले किरात प्रदेशबाट लिम्बुवान छुट्याए पनि गैरमाओवादी कट्टर लिम्बुवानवादीहरुसँग भौगोलिक सिमा सम्बन्धमा विवाद रहेको छ । एनेकपा माओवादीले पुर्वी तराईमा राजवंशीहरुको बाहुल्य भएको झापा लगायतका अधिकांश भूभागलाई कोचिला प्रदेश भनेर छुट्याएको छ । तर कट्टर लिम्बुवानवादीहरुलाई यो कोचिला प्रदेश अमान्य रहेको छ । हाल माओवादीले यो कोचिला प्रदेशलाई छोडेकोछ र यो मिथिलाभोजपुराकोचमधेस अन्तरगत परेकोछ।

यता लिम्बुवानलाई छुट्टै प्रदेश छुट्याइसकेपछि बाँकी रहेको किरातहरुको लागि भने एनेकपा माओवादीले किरात प्रदेश नै भनेर नामाकारण गरी प्रदेश छुट्याएको छ । यसरी किरात राई यायोक्खाले भनेजस्तो लिम्बुहरुसहितको बृहत किरात प्रदेशको स्थापना हुन नसकेपनि माओवादीले भनेजस्तो तीन किरातहरु राई सुनुवार र याक्खाको किरात प्रदेश हुन सक्ने सम्भावना अधिक रहेकोछ ।

नेकपा एमालेः

नेकपा एमालेको प्रस्तावित संघीयताको ढाँचाले पनि यस माथिको सम्भावनालाई अझ सम्भव बनाएको छ । केही महिना अगाडि नेकपा एमालेको संघीयताको ढाँचामा लिम्बुवान र किरात प्रदेश परेको हुनाले यो सम्भावना बढेर गएको हो । जातीयताको आधारमा संघीयता प्रति अलि दोधारे मन लिएको भन्ने आरोप लागिरहेको एमालेले आत्मैदेखि यो किरात प्रदेश र लिम्बुवानको अवधारणा ल्याएको हो भने अब खम्बुवान होइन किरात प्रदेश हुने कुरामा कसैले रोक्न सक्दैन । माओवादीले कोचिला भनेर छुट्याएको झापा मोरङ्ग र सुनसरीका भुभागमा नेकपा एमालेले भने बिराट प्रदेश भनेर छुट्याएकोछ ।हाल यो बिराट प्रदेश एमालेले पनि छोडेकोछर यो मिथिलाभोजपुराकोचमधेस अन्तरगत परेकोछ ।

नेपाली कांग्रेसः

यता नेपाली कांग्रेस भने देश संघीयातामा जान लागेकोमा पछुतो गरिरहेको अवस्था छ । संघीयतामा जाने कि नजाने भन्ने कुरा जनमत संग्रह गराएर मात्र निर्णय गरिनु पथ्र्याे भनेर यसका शिर्ष नेताहरुले पछुतोको भाषा बोलिरहेका छन् । यस्तो बेला लिम्बुवान र किरात प्रदेशको बारेमा उनीहरुको के धारणा होला भनेर सोच्ने सवाल नै आउदैन । हालै यस पार्टीले निकालेको संघीयताको खाकालाई हेर्ने हो भने पनि जातीयता र भाषागतको त कुरै छैन जे जस्तो संघीयताको स्वरुप निकाल्यो त्यसको भौगोलिक सिमा नक्शा समेत नहुनुले उ संघीयताप्रति निराश छ भन्ने समेत पुष्टि गर्दछ ।

उपसंहारः

देशको नाम नै संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल ९ँभमभचबि म्झयअचबतष्अ च्भउगदष्अि या ल्भउबि० रहन गइसकेको यो अवस्थामा संघीयताप्रति दोधारे मन गर्नु बेकार छ । र बिनाजनाधार यसो गर्नुपथ्र्यो र उसो गर्नुपथ्र्यो भनेर ज्ञान दिनुपनि बेकार छ । संघीयताले देश कता लैजाला भनेर शंका गर्नु पनि ूप्याण्डोरा बक्स ९उबलमयचब दयह०ू नखोली कन कौतुहलमा डुबिरहनुजस्तै हो । जेसुकै होस कौतुहल मेटिहालौं भनेर प्याण्डोरा बक्स खोल्नै पर्छ ।

जहाँसम्म किरात प्रदेश वा लिम्बुवान र खम्बुवानको कुरो छ लिम्बुहरुले छुट्टै लिम्बुवानको स्थापना गर्न चाहे पनि बाँकी रहेका किरातहरुले किरात प्रदेशको स्थापना गर्नुमा नै सबैभन्दा सन्तुलित ऐतिहासिक महत्व हुनजान्छ । यस ऐतिहासिक शब्द ूकिरातू हाम्रो एकताको प्रतिकको रुपमा स्थापित भइसकेको अवस्थामा यसलाई स्थायित्व दिन प्रयत्न गर्नुपर्दछ । सबैभन्दा ठूलो जनसंख्या भएको राईले नै यसलाई अगाडि बढाइरहेको र ठूला पार्टीहरुसँग समेत आधारभूत सवालमा समानता भइरहेकोले खम्बुवान होइन खम्बुवान स्वायत्त उपप्रदेशसहितको किरात प्रदेश नै स्थापना हुने कुरामा कुनै शंका छैन ।

raikindar@gmail.com

कजवेबे हङ्गकङ्ग

१४ जनवरी २०१०

dcnepal.com

गुरुवार, 4 फ़रवरी 2010

राई भाषामा पिएचडि शाषा शास्त्री प्रा.डा. टंक प्रसाद न्यौपाने हङकङ जादै

देश सुब्बा, हङकङ

आठपहरिया राई भाषामा पिएचडि गरेका वरिष्ठ भाषाविद् प्रा.डा. टंकप्रसाद न्यौपाने धरान हङकङ माचको दशौ वार्षिक उत्सवमा भाग लिन यही फेब्रुअरी ६ तारिख शनिबार हङकङ आइपुग्ने भएका छन् । न्यौपानेले लोहरुङ भाषाको व्याकरण लेखिसकेका छन् भने याम्पुू भाषाको व्याकरण लेख्दै छन् । नेपालमा रहेका विभिन्न भाषाको संरक्षण गर्नपर्छ । विभिन्न भाषासँग अन्तरकि्रया गर्नुपर्छ । भाषिक समावेशी धारणा वृद्धि गर्न सकिन्छ भन्ने मान्यता राखेर मात्र उनलाई पिएचडि गर्न दिइएको थियो ।

अन्यथा उनको पिएचडिको विषयलाई विश्व विद्यालयमा बखेडा झिक्ने मान्छेहरुले झण्डै हावा खुवाइदिएका थिए । अहिलेसम्म कार्यरत प्राध्यापकहरुमध्ये पूर्वााचलभरिमै भाषाशास्त्रमा पिएचडि गर्ने उनी एक्ला हुन् । वहाँ भयवाद अध्ययन केन्द्र धरानका अक्ष्यक्ष र भरखरै काठमाण्डौमा घोषणा भएको समुच्च विचारको व्याख्याता पनि हुन् । नेपाल क्लब हङकङले प्रथम पटक आयोजना गर्न लागेको ूनेपाल गोल्ड कपू धरान हङकङ माचको दशौँ वार्षिक उत्सव नेपाली साहित्य प्रतिष्ठान हङकङको दशौँ वार्षिक कार्यक्रम र हङकङेली नेपाली साहित्यको अन्तरकि्रया कार्यक्रममा सहभागी हुने कार्यक्रम छ । यस पटकको नेपाल गोल्ड कपमा सहभागी टिम मध्ये हङकङ पुलिस क्लब र नेपाली संस्थाका अध्यक्षहरुले खेल्ने सोभिनियर खेल आकर्षक हुने आयोजक बताउँछन् । न्यौपानेको साथमा कथाकार तथा कान्तिपुर दैनिकका धरान संवाददाता प्रदिप सेमी मेन्याङबो कलाकारहरु सुभान लिम्बू र तुहिन लिम्बू पनि आउँदैछन् ।

रविवार, 24 जनवरी 2010

सेवारो
सम्पुर्ण एलम्बरका बंश हरुमा ।
सम्पुर्ण किराँत हरुमा म यो निबेदन् गर्न चाहन्छु कि, आज हामि समयको गति सँगै हामि किराँत हरु झन् झन् फुट्ने र फाटिने क्रम जारी छ । राई भित्र नै पनि आफ्ना आफ्नै बाटो आफै बनाउने क्रम जारी छ, झन् लिम्बु, राई, सुनुवार भित्र त कति धेरै फराकिले दुरी निर्माण भई सक्यो कि हामि सबै एलम्बरको सन्तान किराँत भएर पनि आज एक अर्कामा लिम्बु, सुनुवार र राई हरु एकआपसमा बिहेवारी नचल्ने सम्म छ यस लाइृ तोडेर हामि सिङगो किराँत मा एकता ल्याउन आवास्याक छ । त्यास्तै लिम्बुवान् खम्बुवान् वल्लो किराँत राज्या होईन सिङगो किराँत राज्या को स्थापना सहित सिङगो किराँत एकता गरेर राई लिम्बु, सुनुवार सँस्कृति होईन सिङगो किराँत सँस्कृति र सँस्कार को खोजी गर्दै किराँतमा एकता ल्याउन जरुरी छ । र बृहत किराँत भेला हरु गर्दै किराँत धर्मशाष्त्र मुन्दुम अब लेख्नै पर्छ, किन कि बिना मुन्दुम हामी किराँत सधैं किराँत रहन सक्दैनौ, यस्को साथमा किराँतको अष्तित्वनै धरापमा पर्ने अबस्था छ, त्यासै पनि किराँत हरुले आफ्नो सँस्कार सँस्कृति बिर्सने क्रम जारी छ, यो कुरा न त राई हरुको मात्र सम्भब छ न सुनुवार न लिम्बुको मात्र, जब सम्म हामी सिङगो किराँत मिलेर अगाडी बड्दैनौ तब सम्म हाम्रो किराँत अष्तित्व र इतिहाँस अपुरो नै रहनेछ । संस्कार र सँस्कृतिको कुरालाई सधैं राजनिती बाट टाधा राख्दै किराँतको स्पस्ट पहिचान खोजौं, नत्र यतिका थोरै हामी किराँत हरु बिलाएर जान पनि सक्छौं ।
धन्याबाद,
हामि किराँत हौं, किराँत सँस्कार लाई माया गरौं ।
राज राई संगम
बिगुटार –४ सुर्के ओखलढृुङगा,
हाल यु ए ई

धार्मिक हिंसाको सम्भावना नेपालमा पनि अब छिटै ।


बिश्व अशिक्षित र गरिब राष्ट्र हरुमा आफ्नो हैकम र रबाफ फैलाउने क्रम जारी छ पश्चिमा हरुको यात्रा । यसै पनि शक्तिशाली राष्ट्र हरुले समेत शिर ठाडो पारेर कुरा गर्ने सामथ्र्य राख्दैनन् हो अंग्रेज हरुको एका दुई मात्र देश हरु छन यहाँ जस्ले आफ्नो रोजी रोटीको लागी अंग्रेज हरुको मुख ताक्नु पर्दैन । बिश्व त अंग्रेज हरुको खाने खेल्ने घुम्ने मोज मस्ती गर्ने हो नै जहाँ उनि हरु निस्फिक्री र स्वतन्त्रता पुर्बक चल्ने गर्छन यहाँ । १०० प्रतिशत शिक्षित भएको देश अंग्रेज हरुको दिमाग तेज त चल्ने नै भयो उस्तै सम्पन्न र शक्तिसाली हुनको एउटा कडि गरिब र अशिक्षित राष्ट्र हरुको सोषण नै उस्को प्रगति भन्नु यहाँ गल्ति हुने छैन ।

बिश्व लाई लडाउनु र भिडाउनु त उस्को उदेश्या नै हो । ता कि अरु देश हरु कहिल्यै माथि उठ्न नसकुन् अरु देशमा शान्ति हुनु भनेको त्यहाँको जिबन स्तर माथि उठ्नु हो त्यहाँका जनता हरु बिस्तारै आफ्नो मौलिक कुरा हरुलाई सम्हाल्दै बिश्व मा आफ्नो बेग्लै पहिचान बनाउनु भनेको त्याहाँ बाट अंग्रेज हरुको अष्तित्व नासिनु हो । डलरको मतलब राख्दैनन् त्याहाँका मान्छे हरुले त्यति बेला । आफ्नो मातृ भाषालाई बिसर्िदै अंग्रेजी भाषालाई जोड दिने छैनन् त्याँहाँका मान्छे हरुले । गाँउ-गाँउमा कुना काप्चामा तिब्रगति मा बनि रहेको चर्ज हरुको अर्थ हुन्न त्यति बेला । किन कि त्याँहाका मान्छेहरुलाई आफ्नै भाषा कला धर्म र संस्कारको मुल्या र महत्व बुझि सकनेछन् । त्यासैले पस्चिमा हरुले बिश्व समुदायमा नाना प्रकारको बुद्धि लगाएर एक अर्का बिच लडाउने क्रम जारी छ यो उस्ले कहिल्यै रोक्ने छैन । यो त अब हामि जस्ता कम्जोर राष्ट्र हरुले आफैले बुझेर यसको राजनिति बाट बच्नु पर्ने बेला आएको छ ।

धार्मिक िहंसा र जातिय िहंसाले बिश्वलाई हैरान पारेको छ । आज सम्म नेपाल लाई छुन सकेको थिएन यस्ले तर धार्मिक स्वतन्त्रताको नाम्मा नेपाली संस्कार हरु निरन्तर खोसिने क्रम्को तिब्रता छ आज । एकाथरी नेपाली हरु बुद्ध जन्मेको देश लुम्बिनी र बुद्ध लाई बिस्रदै पशुपति नाथ को सत्यता र बिर नेपाली पुर्खाको भत्तिगान् लाई भुल्दै ईजरायलजेरुसेलम् अनि प्रभु यसुको भक्तिगानमा लाग्ने क्रमले यहाँको नेपाली पन् र संस्कार संस्किृतिको अष्तित्व हराउने त भयो नै यस्का साथ साथमा धार्मिक िहंसाको डरलाग्दो रुप पनि यहाँ देखा परि सकेको छ । हो भगवान् एउटै हो र यस्को पुज्ने संस्कार अलग अलग छ भन्ने कुरा सबैमा अबगत नै छत्यासैले हामि नेपाली हरुले आफ्ना आफ्नै पारामा पुज्छौं भगवान्लाई बिश्वास गरेर र भगवान्लाई खुशि पार्न यहाँ खि्रष्टियन् र बाईबल नै अंगाल्नु पर्छ भन्ने छैन कुरान र मुस्लिम् लाई नै अपनाउनु भन्ने छैन । यहाँ हिन्दु मुस्लिम् र खि्रष्टियन जस्ता ठुला र परिचित संस्कार संस्कृतिले परिपुर्ण धर्म मात्र छैनन्यहाँ साना र आफ्नो पहिचान् र अष्तित्व को अझै खोजि भई रहेको धर्म हरु पनि छन् । त्यास्तै यहाँ ठुला शक्तिसाली र सम्पन्न राष्ट्र हरु अमेरिका जापान चाइना जस्ता देश हरु मात्र छैनन् साना र गरिब अनि असिक्षत नेपाल जस्ता राष्ट्र हरु पनि छन् हो अब के आफु कम्जोर र पछाडि परियो भनेर आफ्नो अष्तित्वलाई नै अझ मेटाउन खोज्ने मुर्खता हामि नेपाली बाट हुदैछ । आफ्नो भएको कुरालाई सम्हाल्नु र संगाल्नु नसक्नु अरुको राम्रो देखेर लोभ लाग्नु अनि खि्रष्टियनलाई अँगाल्दै बप्तिस्मा लिनु बाईबल छोएर कसम खानु संगति र रात दिनको चर्ज के यो क्षणिक नाटकले जुगौंको अष्तित्व ईतिहाँस अनि पहिचान् लाई र आफ्नो शरिरमा बगि रहेको उहि पुर्खाको रगतको निसानी लाई मेटाउन खोज्नु मुर्खता होईन र यस्को फाईदा के त के पाउछौं त हामि ले अशिक्षित अबिकषित र अब्वाबस्थित नेपाली समाज को सहि फाईदा उठाउदै केहि शिक्षित अग्रज हरु उहाँ हरुले त खि्रष्टियन् समाजको माया ममता र आफ्नो अष्तित्वलाई चुल्याउदै पश्चिमा हरु माझ प्यारो बन्नु होला तर ति बिचरा अशिक्षित नेपाली समाझलाई निको नभएको रोग निको हुने भुत प्रेत नलाग्ने टाउको नदुख्ने आदी जस्ता अन्धबिश्वास फैलाएरै भए पनि उहाँ हरुको मन जित्न सफल उहाँ हरुले जानी जानी समाज र राष्ट्रको परिचय मेट्दै सम्भाबित दुर्घटना लाई आत्मासात गर्ने जमर्को गर्नु भएको छ । जब कि ति कुईरे हरुलेनै धर्मको युग अन्त गर्दै बिज्ञानको युगलाई जन्म दिएर अन्ध बिश्वासलाई एक रति बिश्वास गर्दैनन्आज । हो यसरी नै सबै नेपाली हरुले आफ्नो कर्तब्या र बाटो भुल्दै जाने हो भने त्यो दुर्घटनाको दिन टाढा रहने छैन । बुझ् जरुरि छ । के हामिले धर्मको नाम्मा युद्धको तयारी त गर्दै छैनौं नत्र यसको उदेश्या र फाईदा नै के त ?


धर्म प्रचार र परिबर्तन को पहिलो असर नै समाजमा अस्थिरता र अशान्ति ल्याउनु होत्यास पछि धार्िर्मक िहंसा फैलदैं गृहयुद्धमा पुगेर मानबिय मुल्या र मान्याताको औचित्यालाई अन्त्या गर्नु हो । यो बिश्वमा भएको सत्य घटनाको उदाहरण हो । धर्मको नाम्मा एक अर्कालाई नै दुस्मनि बनाउने काम् भएको छ यहाँ तर पनि किन कानुन् बाट प्रतिबन्ध लगाईदैन त यसलाई किन कानुन् बनेन त अझै यस्को यस्को जबाफ पनि स्पस्ट नै छ हामिमा सबै भन्दा ठुलो धर्म मुस्लिम् हरुको बच्चा जन्माउनुमा रोक लगाउनु हुन्न त्यासैले उनिहरुको संगठन ठुलो र मज्बुद बन्यो यस्को बदला शिक्षित र चलाख अंग्रेज हरुले आफ्नो खि्रष्टियन् संस्कारलाई बिश्वमा प्रचार प्रसार गरेर आज आफुलाई सबै भन्दा ठुलो धर्मको रुपमा खडा गरेको छ त्याहि आफ्नो बाटो बन्द नहोस खुलम खुला आफ्नो संस्कार संस्कृतिलाई बिश्व भरि फैलाउन पाईयोस भन्ने उदेश्याले नै यो कानुन् बनाउन चाँहदैनन् अंग्रेज हरुले । खि्रष्टियन् नै ठुलो धर्म अनि सम्पन्न र शक्तिसाली युरोपियन् अंग्रेज हरुको निर्णय अनुसार बन्ने बिश्व कानुन्मा गरिब र कम्जोर राष्ट्र हरुको झिना मसिना आवाज हरु त्याहाँ सम्म पुग्ने सौभाग्या कहाँ पाँउछन र । अनि अंग्रेज हरुको त्यो कुटिल चाल लाई बुझ्न हामि जस्तो बिश्वमा ३० प्रतिशत मात्र शिक्षित नेपाल जस्तो अशिक्षित जनता हरुलाई गारो हुने नै भयो । हो बिश्व अशिक्षित हुनुको फाईदा मजाले लुटि रहेछन अंग्रेज हरुले ।

अपि्रुका को बिभिन्न देश हरुमा त्याहाँका जनता हरुको हात हात मा बाईबल पुर् याउन सफल अंग्रेज हरुले आखिर ति गरिब र असिक्षित राष्ट्रहरुलाई धार्मिक िहंसामा फसाएर नै छाडे । आज त्याँहाका सचेत जनता हरुले आफ्नो पुरानो संस्कार हरुको खोजी गर्ने क्रममा दिन दिनै काट मार लडाई चली रहन्छ । कैयौं सुरक्षाबल लगाएर पनि त्याहाँ सान्ति छाउन सकेको छैन । सोमालीयामा मुष्लिम र खि्रष्टिएन बिचको दंगामा मानब ईतिहाँसकै घृणित घटना हरु भई रहेछ । भारत गुजरात मा खि्रष्टियन् बनेको महिला लाई जिउदै जलाए पछि उत्पन्न भएको िहंसालाई दबाउन प्रशाषनलाई धौ धौ परेको थियो । यस्ता घटनाहरुका जिम्मेवारी खि्रष्टियन सँस्कार आफै हो किन कि कलहको बिउको रुपमा ठाँउ ठाँउमा खि्रष्टियन् सँस्कार पुर् यउने काम् आफैले गरेको हो । के अरुको चाही धर्म सँस्कार नै होईन हो उस्को सँस्कार उस्को लागी राम्रो छ अरुको सँस्कार अरुको लागी राम्रो नै हुन्छ । त्यसैले आफ्नो सँस्कार आफैले मात्र मान्दै आएको भए आज यसरी जता ततै धार्मिक िहंसा हरु हुने थिएन । उनि हरुको मात्र धर्म सँस्कार ठुलो र राम्रो भन्दै सानो तिनो अबिकसित धर्म हरुको सँस्कार खोस्ने नैतिक अधिकार छैन खि्रष्टियन सँस्कार लाई कानुनी रुपमा त आफुलाई खुला नै छाडेको छ । हो धर्मयुद्ध ले एक दुई ठाँउ होईन बिश्व भरिनै मानब जिबन्को मुल्या र मान्याता हराएको छ । यदि धर्म सम्बन्धी कानुन् बनेको भए यहाँ धर्ममा प्रतिस्पर्धा हुने थिएन । कसैको संस्कार संस्कृति खोसिएर आफ्नो ईतिहाँस र अष्तित्व अनि पहिचान त हराउने थिएन यसैको रिसमा एउटा धर्मले अर्को धर्मको खेदो गर्नु पर्ने स्थिति त आउने थिएन । आफ्नो जे छ त्यासैलाई सम्हाले पछि सबै धर्म समान हो भन्ने चेतना त आउने थियो मान्छेमा । तर कानुन् बनाउन चाहदैनन् पस्चिमा हरु उनि हरुलाई घाटा छैन कानुन नबनेर धेरै भन्दा धेरै नाफामा छन् । बिभिन्न देशका कुना काप्चामा चर्ज ठडिदै गए पछि बाईबल बाँडिदै गए पछि आफ्नो संस्कार संस्कृति लाई बचाउन चाहने सचेत जमात हरुबाट आवाज उठ्न थाल्ने छ समाजमा सबै नै त्यास्तो ब्याक्ति अबस्या हुदैनन् जस्ले आफ्नो संस्कार संस्कृति र आफ्नो जुगौंको पिता पुर्खा सँग जोडिएको पहिचान हरु खोसिदै र लुटिदै गएको चुप चाप हेरेर बस्न सक्दैनन् तिनि हरुले उनि हरुले त्यति बेला आफ्नो संस्कृति बचाऔं भन्ने अभियान थाल्न आबास्याक हुनेछ किन कि अरुको संस्कार भन्दा आफ्नै संस्कार चाहने हरुको पनि यहाँ कम्ति छैन यस बिचमा आफ्नै घर समाजमा पक्ष र बिपक्षको स्थिति आउदै धर्मयुद्धको सुरुवात हुनेछ त्यति बेला लड्ने भिड्ने आफु आफुमा हो अंग्रेज हरुलाई त्यस्ले केही घाटा लाग्दैन नत उनि हरुको खि्रष्टियन समाजमा असर पर्नेछ जति लड्नु भिड्नु अशान्तिको मार खेप्नु त उहि पस्चिमा हरुको लहै लहैमा लागेर आफ्नो अष्तित्व मेटाउदै शहर अनि गाँउ सबैतिर धर्म प्रचार र धर्म परिबर्तनको ढ्वाङ फुक्ने मुर्ख सँगै त्यास देशको नागरिकले बेहार्नु पर्नेछ । उनि हरु जहिले पनि सुरक्षित रहने छन् यसैले धर्ममा कानुन् बनाउन चाहँदैनन् अंग्रेज हरु ।

धर्म प्रचार र परिबर्तन् उचित होईन भन्ने कुरामा त्यासो त हाम्रो नेपाली भुमिमा जन्मनु भएका भगवान् बुद्धले पनि त धर्म प्रचार गरेर बुद्धको जन्मभुमि नेपाल भनेर चिनाउनु भएको हो बिश्मा भन्ने सबाल ले हामिलाई अल्मलाएको हुन सक्छ । के बुद्धले गरेको धर्मप्रचार गलत हो त होईन गलत थिएन किन कि त्यो युग नै धर्मयुग थियो । मानब बिकाशको क्रममा ढुङगे युगको अन्त्या पछि धर्मयुगको सुरुवात भयो निकै पछिल्लो समय सम्ममा मान्छेमा चेतना पुरा रुपमा बिकास भएको थियो तर यति बेलाको जस्तो शिक्षाको चेतना सम्भब नै थिएन मानब हरु भित्र धेरै बिसगंती हरु देखिन थाले तर त्यसलाई कसरी सम्हाल्ने त त्यासको उपाय हरु थिएन बिद्धन हरुको कमि त थियो नै त्याहि युगमा बुद्ध जस्ता महापुरुष हरुको जन्म भयो जुन् बेलाको अशिक्षित समाजमा लुट्ने चोर्ने बलात्कार जस्ता घटनाहरु नराम्रो भन्ने बुझेर पनि उपाय केहि नपाएका मानब समाज लाई सहि रुपमा चलाउन बुद्ध भगवान्का बिभिन्न नियम हरु एकदमै सहि देखिए त्यासैले बुद्ध जहाँ जहाँ जानु भयो त्याँहाको समाजलाई सहि मार्गमा हिडाउन सफल पनि हुनु भयो हो त्याही धर्मयुगमा बिकाश भएका हुन धर्म हरु ढिलो चाँडो । त्यतिखेर को मानब समाजलाई अनुशाषित र मर्यादित बनाउन आजको जस्तो संबिधान र कानुन् थिएन त्यासैले निस्चित क्षेत्र र सिमालाई तोकेर वा बंश लाई तोकेर बनाईएको निति नियम नै आजको बिकषित धर्म हो । र त्यो त्याति बेला आवास्याक पनि थियो ।

धर्म प्रचार र परिबर्तन को पहिलो असर नै समाजमा अस्थिरता र अशान्ति ल्याउनु होत्यास पछि धार्िर्मक िहंसा फैलदैं गृहयुद्धमा पुगेर मानबिय मुल्या र मान्याताको औचित्यालाई अन्त्या गर्नु हो । यो बिश्वमा भएको सत्य घटनाको उदाहरण हो । धर्मको नाम्मा एक अर्कालाई नै दुस्मनि बनाउने काम् भएको छ यहाँ तर पनि किन कानुन् बाट प्रतिबन्ध लगाईदैन त यसलाई किन कानुन् बनेन त अझै यस्को यस्को जबाफ पनि स्पस्ट नै छ हामिमा सबै भन्दा ठुलो धर्म मुस्लिम् हरुको बच्चा जन्माउनुमा रोक लगाउनु हुन्न त्यासैले उनिहरुको संगठन ठुलो र मज्बुद बन्यो यस्को बदला शिक्षित र चलाख अंग्रेज हरुले आफ्नो खि्रष्टियन् संस्कारलाई बिश्वमा प्रचार प्रसार गरेर आज आफुलाई सबै भन्दा ठुलो धर्मको रुपमा खडा गरेको छ त्याहि आफ्नो बाटो बन्द नहोस खुलम खुला आफ्नो संस्कार संस्कृतिलाई बिश्व भरि फैलाउन पाईयोस भन्ने उदेश्याले नै यो कानुन् बनाउन चाँहदैनन् अंग्रेज हरुले । खि्रष्टियन् नै ठुलो धर्म अनि सम्पन्न र शक्तिसाली युरोपियन् अंग्रेज हरुको निर्णय अनुसार बन्ने बिश्व कानुन्मा गरिब र कम्जोर राष्ट्र हरुको झिना मसिना आवाज हरु त्याहाँ सम्म पुग्ने सौभाग्या कहाँ पाँउछन र । अनि अंग्रेज हरुको त्यो कुटिल चाल लाई बुझ्न हामि जस्तो बिश्वमा ३० प्रतिशत मात्र शिक्षित नेपाल जस्तो अशिक्षित जनता हरुलाई गारो हुने नै भयो । हो बिश्व अशिक्षित हुनुको फाईदा मजाले लुटि रहेछन अंग्रेज हरुले ।

अपि्रुका को बिभिन्न देश हरुमा त्याहाँका जनता हरुको हात हात मा बाईबल पुर् याउन सफल अंग्रेज हरुले आखिर ति गरिब र असिक्षित राष्ट्रहरुलाई धार्मिक िहंसामा फसाएर नै छाडे । आज त्याँहाका सचेत जनता हरुले आफ्नो पुरानो संस्कार हरुको खोजी गर्ने क्रममा दिन दिनै काट मार लडाई चली रहन्छ । कैयौं सुरक्षाबल लगाएर पनि त्याहाँ सान्ति छाउन सकेको छैन । सोमालीयामा मुष्लिम र खि्रष्टिएन बिचको दंगामा मानब ईतिहाँसकै घृणित घटना हरु भई रहेछ । भारत गुजरात मा खि्रष्टियन् बनेको महिला लाई जिउदै जलाए पछि उत्पन्न भएको िहंसालाई दबाउन प्रशाषनलाई धौ धौ परेको थियो । यस्ता घटनाहरुका जिम्मेवारी खि्रष्टियन सँस्कार आफै हो किन कि कलहको बिउको रुपमा ठाँउ ठाँउमा खि्रष्टियन् सँस्कार पुर् यउने काम् आफैले गरेको हो । के अरुको चाही धर्म सँस्कार नै होईन हो उस्को सँस्कार उस्को लागी राम्रो छ अरुको सँस्कार अरुको लागी राम्रो नै हुन्छ । त्यसैले आफ्नो सँस्कार आफैले मात्र मान्दै आएको भए आज यसरी जता ततै धार्मिक िहंसा हरु हुने थिएन । उनि हरुको मात्र धर्म सँस्कार ठुलो र राम्रो भन्दै सानो तिनो अबिकसित धर्म हरुको सँस्कार खोस्ने नैतिक अधिकार छैन खि्रष्टियन सँस्कार लाई कानुनी रुपमा त आफुलाई खुला नै छाडेको छ । हो धर्मयुद्ध ले एक दुई ठाँउ होईन बिश्व भरिनै मानब जिबन्को मुल्या र मान्याता हराएको छ । यदि धर्म सम्बन्धी कानुन् बनेको भए यहाँ धर्ममा प्रतिस्पर्धा हुने थिएन । कसैको संस्कार संस्कृति खोसिएर आफ्नो ईतिहाँस र अष्तित्व अनि पहिचान त हराउने थिएन यसैको रिसमा एउटा धर्मले अर्को धर्मको खेदो गर्नु पर्ने स्थिति त आउने थिएन । आफ्नो जे छ त्यासैलाई सम्हाले पछि सबै धर्म समान हो भन्ने चेतना त आउने थियो मान्छेमा । तर कानुन् बनाउन चाहदैनन् पस्चिमा हरु उनि हरुलाई घाटा छैन कानुन नबनेर धेरै भन्दा धेरै नाफामा छन् । बिभिन्न देशका कुना काप्चामा चर्ज ठडिदै गए पछि बाईबल बाँडिदै गए पछि आफ्नो संस्कार संस्कृति लाई बचाउन चाहने सचेत जमात हरुबाट आवाज उठ्न थाल्ने छ समाजमा सबै नै त्यास्तो ब्याक्ति अबस्या हुदैनन् जस्ले आफ्नो संस्कार संस्कृति र आफ्नो जुगौंको पिता पुर्खा सँग जोडिएको पहिचान हरु खोसिदै र लुटिदै गएको चुप चाप हेरेर बस्न सक्दैनन् तिनि हरुले उनि हरुले त्यति बेला आफ्नो संस्कृति बचाऔं भन्ने अभियान थाल्न आबास्याक हुनेछ किन कि अरुको संस्कार भन्दा आफ्नै संस्कार चाहने हरुको पनि यहाँ कम्ति छैन यस बिचमा आफ्नै घर समाजमा पक्ष र बिपक्षको स्थिति आउदै धर्मयुद्धको सुरुवात हुनेछ त्यति बेला लड्ने भिड्ने आफु आफुमा हो अंग्रेज हरुलाई त्यस्ले केही घाटा लाग्दैन नत उनि हरुको खि्रष्टियन समाजमा असर पर्नेछ जति लड्नु भिड्नु अशान्तिको मार खेप्नु त उहि पस्चिमा हरुको लहै लहैमा लागेर आफ्नो अष्तित्व मेटाउदै शहर अनि गाँउ सबैतिर धर्म प्रचार र धर्म परिबर्तनको ढ्वाङ फुक्ने मुर्ख सँगै त्यास देशको नागरिकले बेहार्नु पर्नेछ । उनि हरु जहिले पनि सुरक्षित रहने छन् यसैले धर्ममा कानुन् बनाउन चाहँदैनन् अंग्रेज हरु ।

धर्म प्रचार र परिबर्तन् उचित होईन भन्ने कुरामा त्यासो त हाम्रो नेपाली भुमिमा जन्मनु भएका भगवान् बुद्धले पनि त धर्म प्रचार गरेर बुद्धको जन्मभुमि नेपाल भनेर चिनाउनु भएको हो बिश्मा भन्ने सबाल ले हामिलाई अल्मलाएको हुन सक्छ । के बुद्धले गरेको धर्मप्रचार गलत हो त होईन गलत थिएन किन कि त्यो युग नै धर्मयुग थियो । मानब बिकाशको क्रममा ढुङगे युगको अन्त्या पछि धर्मयुगको सुरुवात भयो निकै पछिल्लो समय सम्ममा मान्छेमा चेतना पुरा रुपमा बिकास भएको थियो तर यति बेलाको जस्तो शिक्षाको चेतना सम्भब नै थिएन मानब हरु भित्र धेरै बिसगंती हरु देखिन थाले तर त्यसलाई कसरी सम्हाल्ने त त्यासको उपाय हरु थिएन बिद्धन हरुको कमि त थियो नै त्याहि युगमा बुद्ध जस्ता महापुरुष हरुको जन्म भयो जुन् बेलाको अशिक्षित समाजमा लुट्ने चोर्ने बलात्कार जस्ता घटनाहरु नराम्रो भन्ने बुझेर पनि उपाय केहि नपाएका मानब समाज लाई सहि रुपमा चलाउन बुद्ध भगवान्का बिभिन्न नियम हरु एकदमै सहि देखिए त्यासैले बुद्ध जहाँ जहाँ जानु भयो त्याँहाको समाजलाई सहि मार्गमा हिडाउन सफल पनि हुनु भयो हो त्याही धर्मयुगमा बिकाश भएका हुन धर्म हरु ढिलो चाँडो । त्यतिखेर को मानब समाजलाई अनुशाषित र मर्यादित बनाउन आजको जस्तो संबिधान र कानुन् थिएन त्यासैले निस्चित क्षेत्र र सिमालाई तोकेर वा बंश लाई तोकेर बनाईएको निति नियम नै आजको बिकषित धर्म हो । र त्यो त्याति बेला आवास्याक पनि थियो ।

तर आज धर्मयुगको अन्त्या भएर पनि बिज्ञान्को युग एकाईसौं शताब्दि पुगि सकेको छ । शिक्षको बिकाश सँग सँगै समाज लाई अनुसाषित बनाउन संबिधान र कानुन्को बिकाश भएको पनि जुगौं नै भई सकेको छ । यसै क्रममा बिकाशको प्रतिस्पर्धामा कैयौं होड बाजी चल्छ यहाँ बिश्व लाई चुनौति दिने देश हरु सिर्जना भएका छन यहाँ उनि हरुको चलाखी र दिमागले बिश्वलाई बिकाशको गति दिएका अंग्रेज हरु सधै भरि आफ्नै हैकम चाहन्छन् सिङगो पृथ्बिमा त्यासको एउटा यात्रा हो उनिहरुको खि्रष्टियन संस्कार लाई बिश्वमा फैलाउनु अरुको सँस्कार लाई अन्त्या गर्दै आफ्नो सँस्कार को स्थापना पनि हुने र िहंसा मा फसाएर माथि उकास्न नदिनु अनि हर कुरा आफ्नै हात बाट थापेर खाने बनाउनु उनिहरुको उदेस्या हो । उनि हरुको राजनितिक पाटोले पनि स्पस्ट यहि देखाउछ । मस्जिद मन्दिर गुम्बा धाउने हरुलाई बिश्व शान्तिको कामना गर्दै चर्ज छिर्न लाउने अंग्रेज हरुले सबै तिर अशान्ति आफैले गरेका छन् । संगठित र आफ्नो सँस्कार प्रति कटिबद्ध मुस्लिम हरुलाई आफुमा मिलाउन निकै कठिन् छ त्यासैले प्रमुख सत्रु ठान्ने अंग्रेज हरुले आखिर मुस्लिम भित्र पनि फुट र कलहको बिउ हरु रोप्न सफल भईरहेको देखिन्छ । ईराकमा मुस्लिम हरु माथि बम र बारुदको धुवाँ सँगै त्याहाँको जनता माथि गरेको अमानबियता लाई बिरोध गर्ने सामथ्र्य कसैले राखेनन् बिश्वमा अफगानिस्तान तालीबान पाकिस्तान जहाँ मानबियता माथिनै प्रश्न उठ्ने कलंक िहंसा फैलाउन अघि सरेको अमेरिकालाई रोक्ने आँट कस्को हतियार बनाएर बेच्नको लागी बिश्वमा झगडा र लडाई फैलाउने गरिब राष्ट्र हरुलाई हतियार बेच्ने हतियार किन्ने रिण पनि आफैं दिने हो यो कुरा बुझेर पनि बिश्व का गरिब राष्ट्र हरु बाध्या छन् अमेरिका को पछि लाग्न ।

यस्तै यस्तै परिचय बोकेको अंग्रेज हरुको खि्रष्टिय सँस्कार आज नेपालको कुना काप्चा सम्म फैलिने क्रम तिब्र रुपमा जारी छ हामि नेपाली ले बुझ्नु पने अबस्था छ उस्को सँस्कार यसरी हाम्रो देशमा फैलाउनुको उदेश्या के हो त हामि सबै नेपाली ले ईजरायल जेरुसेलमको भजन गाउन थलियो भने यहाँको हाम्रो सम्पती बिश्व भरि महत्व का साथ मानिएको हाम्रो भुमिमा जन्मनु भएका हामी नेपालीको गौरबता भगवान् बुद्ध र लुम्बिनीको चर्चा कस्ले गरिदिने बिश्मा छरिएर रहेको बौद्ध मार्गी हरुले त बुद्ध र लुम्बिनीको अष्तित्व खोजी रहने छन् जुगौं पछि सम्म पनिजसरी जेरुसेलमको महत्व खि्रष्टियन हरुले राख्ने गर्छन । तर आफ्नो त्यतिका महत्व बोकेको हाम्रो नेपाली सम्पतिको महत्व दिन नसक्ने नेपाली हरुलाई साँच्चै लाज लाग्नु पर्छ । गुम्बा चैत्या मस्जिद र मन्दिरको देश भनेर बिश्वमा चिनिएको नेपालको चर्चा कस्ले गर्ने कि नयाँ नामाकरण गर्ने चर्ज नै चर्जको देश भनेर के सहमत होलान् सिङगो नेपाली यहाँ मन्दिर चैत्या गुम्बा मस्जिदलाई बिसर्िएर चर्ज को मात्र भक्तिगान गाउन हो यही सवालमा पक्ष र बिपक्ष हुदै यहाँ धार्मिक िहंसाको सुरुवात को दिन निकै नजिकिदै छ नेपालमा । धर्म प्रचार मा प्रयोग गरिने घुमाउरो अनि नरम शब्द यो ू हामिले हाम्रो धर्ममा आउनुस भनेर भन्दैनौं ईच्छा छ भने आउनुसू हो यहि शब्दले आफुलाई बचाई-बचाई नेपाल भरी पस्चिमा सँस्कार फैलाउन सफल नेपाली नागरिक हरु हो कृपया पछिको पुष्तालाई सोचौं यसले हामि कसैको भलो गर्ने छैन न त हाम्रो देश नेपाल लाई न त हामिलाई नै । हो हाम्रो सँस्कार हरुको स्पस्ट पहिचान हरुको अभाब छ शिक्षाको कमि आफ्नो सँस्कार प्रतिको अज्ञानता गरिबी यसैको फाईदा लुट्न सफल छ अंग्रेज हरुको खि्रष्टियन सँस्कार ले नेपालमा ।

यहिको प्रतिकृया हो एजम्सन चर्जमा बम बिस्फोट । यो बम बिस्फोटको नैतिक जिम्मेवारी कस्ले लिने त गाँउ गाँउमा ईच्छा छ भने आउनुस भन्दै चर्ज खडा गर्दै हिड्ने खि्रष्टियन सँस्कारले लिने की निहु चाहि खोज्दैनौं भन्दै धक्का दिन आउने कर चाँही गदैनौं भन्दै नेपाली सँस्कार सँस्कृतिको अष्तित्व मेट्दै आफ्नो अष्तित्व खडा गरेर चुप चाप निहु खोज्ने माथि रिस पोख्ने ले लिने

हो यहाँ एकाथरि आफ्नो धर्म सँस्कार को प्रचार प्रसार गर्दै आफ्नो अष्तित्व फैलाउदै जाने र अर्का थरि आफ्नो अष्तित्व मेटिएका र मिचिएकोमा बचाओ गर्न खोज्ने बिच खुलम खुला लडाई र झगडा िहंसा गर्न छुट दिईएको छ कानुनले यहाँ समाज र राष्ट्रमा अनि बिश्वमा अराजक िहंसा झगडाको बिउ रोप्न र धर्मको नाममा निहु खोज्न छुट दिएको छ बिश्व कानुन्ले अंग्रेज हरुको रवाफमा बिश्व कानुन्मा त यो तत्काल सम्भब को आसा नगरे हुन्छ तर अब नेपाल जस्तो राष्ट्रले चाही यस कुरामा भाबि सम्भाबित खतरालाई बुझेर सरकारी स्तर बाट नै पहल हुन जरुरी छ । नत्र यस कुराले भबिस्यामा अत्यान्तै बिकराल रुप लिने छ । धर्म प्रचार र परिबर्तनलाई अराजक भन्न उचित छ जसले समाज र राष्ट्रको शान्ति सुरक्षामा निकै ठुलो असर गर्छ । आजको युगमा कुनै पनि कुरामा कानुनि प्रकिृया हुनु र बनाउन जरुरी छ । धार्मिक स्वतन्त्रताको नाममा यसरी अगाडी बड्न पक्कै राम्रो होईन र कानुन्ले पनि छाडा छोड्न उचित पक्कै छैन । आज नेपालमा मुस्लिम धर्मको पनि प्रचार कता कता सुरु भएको छ । खाडि राष्ट्रहरुमा काम गर्न आउने नेपाली हरुको मुस्लिम बन्ने लहर चलेको छ तिनि हरुले पनि ू कर चाँही गर्दैनौ ईच्छा छ भने आउनुस ू भन्ने उहि नरम र घुमाउरो बोलीको प्रयोग सँगै आफ्नो सँगठन लाई मज्बुत बनाउने क्रम सुरु भएको अबस्था छ ।

हो पक्कै पनि नेपालको लागी अत्यान्तै घातक हुने छ धर्म परिबर्तन र प्रचार छिटै भबिस्यामा । अब नेपाल सरकारले निर्णय गर्ने बेला आएको छ यस कुरामा यसरी नै मनपरि तन्त्र छाड्ने की उचित कानुन् बेलैमा बनाएर नेपालको शान्ति सुरक्षालाई मज्बुत पार्ने हो यस कुरालाई सम्हाल्नु नेपाल जस्तो कम्जोर राष्ट्रलाई निकै गार् हो पर्नेछ । त्यासैले काम बिगि्रए पछि आयोग हरुको गठन् गर्नु भन्दा पहिलानै सम्हाल्नु बेश हुन्छ ।

जयनेपाल

भगवान्ले हामि नेपाली हरुलाई सतबुद्धि दिउन् ।

अरु देश हरु जस्तै नेपाल पनि एउटा देश हो ।

अरु सँस्कार जस्तै हाम्रो पनि नेपाली सँस्कार हो ।

आफ्नै देश प्रति गद्धारी गर्नु र आफ्नै सँस्कार को खिल्लि उडाउनु उस्ता उस्तै हुन ।

publish by

Raj Rai sangam kirant
contact us-00971508083675
E-mail add, raj_rai920@yahoo.com
( plz send us article in this Email address )

फ़ॉलोअर

ब्लॉग आर्काइव

मेरी फ़ोटो
okhaldhunga, bigutar - 4 surke, Nepal
सर्वाधिकार © kirantsansar